เถรสฺส กิร รตฺตึ ปธาเนน วีตินาเมตฺวา ฐิตสฺส อุทรวาโต อุปฺปชฺชิ. โส ตํ อธิวาเสตุํ อสกฺโกนฺโต อาวตฺตติ ปริวตฺตติ. ตเมนํ จงฺกมปสฺเส ฐิโต ปิณฺฑปาติยตฺเถโร อาห "อาวุโส ปพฺพชิโต นาม อธิวาสนสีโล โหตี"ติ. โส

@๔ ฉ.ม. อสฺสาทวิรหโต ๕ ฉ.ม. มนํ "สาธุ ภนฺเต"ติ อธิวาเสตฺวา นิจฺจโลว สยิ. วาโต นาภิโต ยาว หทยํ ผาเลสิ. เถโร เวทนํ วิกฺขมฺเภตฺวา วิปสฺสนฺโต มุหุตฺเตน อนาคามี หุตฺวา ปรินิพฺพายีติ.

ยญฺหิสฺสาติ สีตาทีสุ ยํ กิญฺจิ เอกธมฺมํปิ อสฺส. อนธิวาสยโตติ อนธิวาเสนฺตสฺส อขมนฺตสฺส. เสสํ วุตฺตนยเมว. อาสวุปฺปตฺติ ปเนตฺถ เอวํ เวทิตพฺพา. สีเตน ผุฏฺฐสฺส อุณฺหํ ปตฺถยโต กามาสโว อุปฺปชฺชติ, เอวํ สพฺพตฺถ. นตฺถิ โน สมฺปตฺติภเว สุคติภเว สีตํ วา อุณฺหํ วาติ ภวํ ปตฺเถนฺตสฺส ภวาสโว. มยฺหํ สีตํ อุณฺหนฺติ คาโห ทิฏฺฐาสโว. สพฺเพเหว สมฺปยุตฺโต อวิชฺชาสโวติ.

เล่มที่ ๑๒ มัชฌิมนิกาย มูลปัณณาสก์๑๕๓

ที่มาและฉบับอื่นของ “๒. สัพพาสวสังวรสูตร”