@๓ ขุ.อุ. ๒๕/๑๔/๑๐๗ สกฺการสุตฺต ๔ ที. ปาฏิ. ๑๑/๑๗๖/๑๐๙
@พฺรหฺมจริยอปริปูราทิกถา อุจฺจาสทฺทํ กโรนฺติ. สา จ เนสํ ปวตฺติ ภควโตปิ ปากฏา อโหสิ. ตโต ภควา อนนุจฺฉวิกนฺติ ธมฺมสํเวคํ อุปฺปาเทตฺวา จินฺเตสิ:-
"ปจฺจยา อกปฺปิยาติ น สกฺกา สิกฺขาปทํ ปญฺญเปตุํ, ปจฺจยปฏิวทฺธา หิ กุลปุตฺตานํ สมณธมฺมวุตฺติ, หนฺทาหํ ธมฺมทายาทปฏิปทํ เทเสมิ, ยา สิกฺขากามานํ กุลปุตฺตานํ สิกฺขาปทปญฺญตฺติ วิย ภวิสฺสติ นครทฺวาเร ฐปิตสพฺพกายิกอาทาโส วิย จ, ยถา หิ นครทฺวาเร ฐปิเต สพฺพกายิเก อาทาเส จตฺตาโร วณฺณา อตฺตโน ฉายํ ทิสฺวา วชฺชํ ปหาย นิทฺโทสา โหนฺติ, เอวเมว สิกฺขากามา กุลปุตฺตา ปโยคมณฺฑเนน ๑- อตฺตานํ มณฺฑิตุกามา อิมํ สพฺพกายิกาทาสูปมนฺเทสนํ อาวชฺชิตฺวา อามิสทายาทปฏิปทํ วชฺเชตฺวา ธมฺมทายาทปฏิปทํ ปูเรนฺตา ขิปฺปเมว ชาติชรามรณสฺส อนฺตํ กริสฺสนฺตี"ติ. อิมิสฺสา อตฺถุปฺปตฺติยา อิทํ สุตฺตํ อภาสิ.