@๔ ฉ.ม. อรญฺญวาเส ๕ ฉ.ม. อารมฺมณปริคฺคหรหิตานํเยว ๖-๖ ฉ.ม.

@โพธิยา สตฺโต ลคฺโค โพธิสตฺโตติ วุจฺจติ. ตสฺส มยฺหนฺติ ตสฺส เอวํ โพธิสตฺตสฺเสว สโต มยฺหํ. เย โข เกจิ สมณา วา พฺราหฺมณา วาติ เย เกจิ ปพฺพชฺชูปคตา วา โภวาทิโน วา.

อปริสุทฺธกายกมฺมนฺตาติ อปริสุทฺเธน ปาณาติปาตาทินา กายกมฺมนฺเตน สมนฺนาคตา. อปริสุทฺธกายกมฺมนฺตสนฺโทสเหตูติ อปริสุทฺธกายกมฺมนฺตสงฺขาตสฺส อตฺตโน โทสสฺส เหตุ อปริสุทฺธกายกมฺมนฺตการณาติ วุตฺตํ โหติ. หเวติ เอกํสวจเน นิปาโต. อกุสลนฺติ สาวชฺชํ อกฺเขมญฺจ. ภยเภรวนฺติ ภยญฺจ เภรวญฺจ. จิตฺตุตฺราสสฺส จ ภยานการมฺมณสฺส เจตํ อธิวจนํ. ตตฺร ภยํ สาวชฺชฏฺเฐน อกุสลํ, เภรวํ อกฺเขมฏฺเฐนาติ เวทิตพฺพํ. อวฺหายนฺตีติ ปกฺโกสนฺติ. กถํ? เต หิ ปาณาติปาตาทีนิ กตฺวา "มยํ อยุตฺตมกริมฺหา, สเจ โน เต ชาเนยฺยุํ, เยสํ อปรชฺฌิมฺหา, อิทานิ อนุพนฺธิตฺวา อนยพฺยสนํ อาปาเทยฺยุนฺ"ติ อรญฺญํ ปวิสิตฺวา คจฺฉนฺตเร วา คุมฺพนฺตเร วา นิสีทนฺติ. เต "อปฺปมตฺตกมฺปิ ติณสทฺทํ วา ปณฺณสทฺทํ วา สุตฺวา อิทานิมฺหา นฏฺฐา"ติ ตสนฺติ วิตสนฺติ, อาคนฺตฺวา ปเรหิ ปริวาริตา วิย พนฺธา วธิตา วิย จ โหนฺติ. เอวนฺตํ ภยเภรวํ อตฺตนิ สมาโรปนฏฺเฐน อวฺหายนฺติ ปกฺโกสนฺติ.

น โข ปนาหํ ฯเปฯ ปฏิเสวามีติ อหํ โข อปริสุทฺธกายกมฺมนฺโต หุตฺวา อรญฺญวนปตฺถานิ ปนฺตานิ เสนาสนานิ นปฺปฏิเสวามิ. เย หิ โวติ เอตฺถ โวติ นิปาตมตฺตํ. อริยา วุจฺจนฺติ พุทฺธา จ พุทฺธสาวกา จ. ปริสุทฺธกายกมฺมนฺตาติ อีทิสา หุตฺวา. อหํ เตสํ อญฺญตโรติ เตสํ อหมฺปิ เอโก อญฺญตโร. โพธิสตฺโต หิ คหฏฺโฐปิ ปพฺพชิโตปิ ปริสุทฺธกายกมฺมนฺโตว โหติ. ภิยฺโยติ อติเรกตฺเถ นิปาโต. ปลฺโลมนฺติ ปนฺนโลมตํ, เขมํ โสตฺถิภาวนฺติ อตฺโถ. อาปาทินฺติ อาปชฺชึ, อติเรกํ โสตฺถิภาวํ อติเรเกน วา โสตฺถิภาวมาปชฺชินฺติ วุตฺตํ โหติ. อรญฺเญ วิหารายาติ อรญฺเญ วิหารตฺถาย.

เล่มที่ ๑๒ มัชฌิมนิกาย มูลปัณณาสก์๒๐๕

ที่มาและฉบับอื่นของ “๔. ภยเภรวสูตร”