อิมินา จ ลกฺขเณน อิธ ปสาทวเสน ปสํสาวเสน จายํ ทฺวิกฺขตฺตุํ วุตฺโตติ เวทิตพฺโพ. อถวา อภิกฺกนฺตนฺติ อภิกฺกนฺตํ ๕- อติอิฏฺฐํ อติมนาปํ, อติสุนฺทรนฺติ วุตฺตํ โหติ.

ตตฺถ เอเกน อภิกฺกนฺตสทฺเทน เทสนํ โถเมติ, เอเกน อตฺตโน ปสาทํ. อยญฺเหตฺถ อธิปฺปาโย:- อภิกฺกนฺตํ โภ โคตม ยทิทํ โภโต โคตมสฺส ธมฺมเทสนา, อภิกฺกนฺตํ ยทิทํ โภโต โคตมสฺส ธมฺมเทสนํ อาคมฺม มม ปสาโทติ. ภควโตเยว วา วจนํ เทฺว เทฺว อตฺเถ สนฺธาย โถเมติ:- โภโต โคตมสฺส วจนํ อภิกนฺตํ โทสนาสนโต, อภิกฺกนฺตํ คุณาธิคมนโต, ตถา สทฺธาชนนโต. ปญฺญาชนนโต,

@๒๓/๑๑๐(๒๐)/๒๐๗ (สฺยา) ๒ องฺ จตุกฺก. ๒๑/๑๐๐/๑๑๔ โปตลิยสุตฺต

เล่มที่ ๑๒ มัชฌิมนิกาย มูลปัณณาสก์๒๒๙

ที่มาและฉบับอื่นของ “๔. ภยเภรวสูตร”