อุปาสกวิธึ โกสลฺลตฺถํ ปเนตฺถ โก อุปาสโก, กสฺมา อุปาสโกติ วุจฺจติ, กิมสฺส สีลํ, โก อาชีโว, กา วิปตฺติ, กา สมฺปตฺตีติ อิทํ ปกิณฺณกํ เวทิตพฺพํ.

ตตฺถ โก อุปาสโกติ โย โกจิ ติสรณํ คโต คหฏฺโฐ, วุตฺตเญฺหตํ "ยโต โข มหานาม อุปาสโก พุทฺธํ สรณํ คโต โหติ, ธมฺมํ สรณํ คโต โหติ, สํฆํ สรณํ คโต โหติ. เอตฺตาวตา โข มหานาม อุปาสโก โหตี"ติ. ๓-

กสฺมา อุปาสโกติ รตนตฺตยอุปาสนโต. โส หิ พุทฺธํ อุปาสตีติ อุปาสโก. ธมฺมํ, สํฆํ อุปาสตีติ อุปาสโก.

เล่มที่ ๑๒ มัชฌิมนิกาย มูลปัณณาสก์๒๔๔

ที่มาและฉบับอื่นของ “๔. ภยเภรวสูตร”