นาโค ตาทิ ปวุจฺจเต ตถตฺตา"ติ. ๔-

เอวเมตฺถ อตฺโถ เวทิตพฺโพ. มหนฺตา นาคา มหานาคา, อญฺเญหิ ขีณาสวนาเคหิ ปุชฺชตรา จ ปาสํสตรา จาติ อตฺโถ. อญฺญมญฺญสฺสาติ อญฺโญ อญฺญสฺส. สมนุโมทึสูติ สมํ อนุโมทึสุ. ตตฺถ อิมาย อุปมาย มหาโมคฺคลฺลาโน อนุโมทิ, ปฏิภาตุ ตํ อาวุโสติ ธมฺมเสนาปติ. เตน วุตฺตํ "อญฺญมญฺญสฺส สุภาสิตํ สมนุโมทึสู"ติ.

ปปญฺจสูทนียา มชฺฌิมนิกายฏฺฐกถาย

อนงฺคณสุตฺตวณฺณนา นิฏฺฐิตา.

เล่มที่ ๑๒ มัชฌิมนิกาย มูลปัณณาสก์๒๗๓

ที่มาและฉบับอื่นของ “๕. อนังคณสูตร”