[๖๖] ปญฺจมวาเร อรติรติสโห อสฺสนฺติ อรติยา รติยา จ สโห อภิภวิตา อชฺโฌตฺถริตา ภเวยฺยํ. เอตฺถ จ อรตีติ อธิกุสเลสุ ธมฺเมสุ ปนฺตเสนาสเนสุ อุกฺกณฺฐา. รตีติ ปญฺจกามคุณรติ. น จ มํ อรติ สเหยฺยาติ มํ จ อรติ นาภิภเวยฺย น มทฺเทยฺย น อชฺโฌตฺถเรยฺย. อุปฺปนฺนนฺติ ชาตํ นิพฺพตฺตํ. สีลาทิคุณยุตฺโต หิ อรตึ จ รตึ จ สหติ อชฺโฌตฺถรติ มทฺทิตฺวา ติฏฺฐติ. ตสฺมา อีทิสมตฺตานํ อิจฺฉนฺเตนาปิ สีลาทิคุณยุตฺเตน ภวิตพฺพนฺติ ทสฺเสติ.

ฉฏฺฐวาเร ภยนฺติ จิตฺตุตฺราโสปิ อารมฺมณํปิ เภรวํ อารมฺมณเมว. เสสํ ปญฺจมวาเร วุตฺตนยเมว. สีลาทิคุณยุตฺโต หิ ภยเภรวํ สหติ อชฺโฌตฺถรติ มทฺทิตฺวา ติฏฺฐติ อริยโกฏิยวาสี ๔- มหาทตฺตตฺเถโร วิย.

@๓ ขุ. อิติ. ๒๕/๑๐๔/๓๒๓ สีลสมฺปนฺนสุตฺต ๔ ม. ปาฏิยโกฏิยวาสี

เล่มที่ ๑๒ มัชฌิมนิกาย มูลปัณณาสก์๒๘๔

ที่มาและฉบับอื่นของ “๖. อากังเขยยสูตร”