ทิฏฺเฐว ธมฺเมติ อิมสฺมึเยว อตฺตภาเว. สยํ อภิญฺญา สจฺฉิกตฺวาติ อตฺตนาเยว ปญฺญาย ปจฺจกฺขํ กตฺวา, อปรปฺปจฺจเยน ญตฺวาติ อตฺโถ. อุปสมฺปชฺช วิหเรยฺยนฺติ ปาปุณิตฺวา สมฺปาเทตฺวา วิหเรยฺยํ. สีเลเสฺววาติ เอวํ สพฺพาสเว นิฏฺฐงฺคเมตฺวาว ๑- เจโตวิมุตฺตึ ปญฺญาวิมุตฺตึ อธิคนฺตุกาโมปิ สีเลเสฺววสฺส ปริปูริการีติ.

เอวํ ภควา สีลานิสํสกถํ ยาว อรหตฺตา กเถตฺวา อิทานิ สพฺพํปิ ตํ สีลานิสํสํ สมฺปิณฺฑิตฺวา ทสฺเสนฺโต นิคมนํ อาห "สมฺปนฺนสีลา ภิกฺขเว ฯเปฯ อิทเมตํ ปฏิจฺจ วุตฺตนฺ"ติ. ตสฺสายํ สงฺเขปตฺโถ, "สมฺปนฺสีลา ภิกฺขเว วิหรถ ฯเปฯ สิกฺขาปเทสู"ติ อิติ ยํ ตํ มยา ปุพฺเพ เอวํ วุตฺตํ เอตํ สพฺพํปิ สมฺปนฺนสีโล ภิกฺขุ สพฺรหฺมจารีนํ ปิโย โหติ มนาโป, ครุ ภาวนีโย ปจฺจยานํ ลาภี, ปจฺจยทายกานํ มหปฺผลกโร, ปุพฺพญาตีนํ อนุสฺสรณเจตนาย ผลมหตฺตกโร, อรติรติสโห, ภยเภรวสโห, รูปาวจรชฺฌานานํ อรูปาวจรชฺฌานานํ จ ลาภี, เหฏฺฐิมานิ ตีณิ สามญฺญผลานิ ปญฺจโลกิยาภิญฺญา อาสวกฺขยญาณนฺติ อิเม จ คุเณ สยํ อภิญฺญา สจฺฉิกตฺวา ๒- โหติ, อิทํ ปฏิจฺจ อิทํ สนฺธาย วุตฺตนฺติ. อิทมโวจ ภควา, อตฺตมนา เต ภิกฺขู ภควโต ภาสิตํ อภินนฺทุนฺติ.

ปปญฺจสูทนียา มชฺฌิมนิกายฏฺฐกถาย

อากงฺเขยฺยสุตฺตวณฺณนา นิฏฺฐิตา.

เล่มที่ ๑๒ มัชฌิมนิกาย มูลปัณณาสก์๒๙๐

ที่มาและฉบับอื่นของ “๖. อากังเขยยสูตร”