อนาคาริโยปิ ๓- อิมสฺมึ สาสเน ปพฺพชิตฺวา ปริสุทฺธจิตฺโต จตุปฺปาริสุทฺธิสีลํ โสเธติ, เตรส ธุตงฺคานิ สมาทิยติ, อฏฺฐตึสารมฺมเณสุ อตฺตโน อนุกูลกมฺมฏฺฐานํ คเหตฺวา ปนฺตเสนาสนํ ปฏิเสวมาโน กสิณปริกมฺมํ กตฺวา ฌานสมาปตฺติโย นิพฺพตฺเตติ, โสตาปตฺติมคฺคํ ภาเวติ ฯเปฯ อนาคามิมคฺคํ ภาเวติ, อยมสฺส อนาคาริยปฏิปตฺติสุคติ. โส ตตฺถ ฐิโต กายสฺส เภทา มนุสฺสโลเก วา ตีสุ มหากุเลสุ, ฉสุ วา กามาวจรเทเวสุ, ทสสุ วา พฺรหฺมภวเนสุ, ปญฺจสุ วา สุทฺธาวาเสสุ, จตูสุ วา อารุปฺเปสุ อุปปชฺชติ, อยมสฺส คติสุคตีติ

@เทวมหนฺตตมฺปิ ๓ อิ. อนาคาริโย วา, ฉ.ม. อนคาริโยปิ

[๗๑] เอวํ สงฺกิลิฏฺฐจิตฺเต ทุคฺคติ ปาฏิกงฺขา อสงฺกิลิฏฺเฐ จ สุคตีติ วตฺวา อิทานิ เยหิ อุปกฺกิเลเสหิ จิตฺตํ สงฺกิลิฏฺฐํ โหติ, เต ทสฺเสนฺโต กตเม จ ภิกฺขเว จิตฺตสฺส อุปกฺกิเลสา, อภิชฺฌาวิสมโลโภติอาทิมาห.

เล่มที่ ๑๒ มัชฌิมนิกาย มูลปัณณาสก์๒๙๖

ที่มาและฉบับอื่นของ “๗. วัตถูปมสูตร”