[๗๓] ยโต โข ภิกฺขเวติ เอตฺถ ยโตติ ยมฺหิ กาเล. ปหีโน โหตีติ อนาคามิมคฺคกฺขเณ ปหานํ สนฺธาเยวาห.

[๗๔] โส พุทฺเธ อเวจฺจปฺปสาเทนาติ เอตํ "ยโต โข ภิกฺขเว วิสมโลโภ ปหีโน โหติ, โส พุทฺเธ อเวจฺจปฺปสาเทน สมนฺนาคโต โหตี"ติ เอวํ เอกเมเกน ๑- ปเทน โยเชตพฺพํ. อิมสฺส หิ ภิกฺขุโน อนาคามิมคฺเคน โลกุตฺตรปฺปสาโท อาคโต, อถสฺส อปเรน สมเยน พุทฺธคุเณ ธมฺมคุเณ สํฆคุเณ จ อนุสฺสรโต โลกิโย อุปฺปชฺชติ, ตมสฺส สพฺพํปิ โลกิยโลกุตฺตรมิสฺสกํ ปสาทํ ทสฺเสนฺโต ภควา "พุทฺเธ อเวจฺจปฺปสาเทนา"ติอาทิมาห.

ตตฺถ อเวจฺจปฺปสาเทนาติ พุทฺธธมฺมสํฆคุณานํ ยาถาวโต ญาตตฺตา อจเลน อจฺจุเตน ปสาเทน. อิทานิ ยถา ตสฺส ภิกฺขุโน อนุสฺสรโต โส อเวจฺจปฺปสาโท อุปฺปนฺโน, ตํ วิธึ ทสฺเสนฺโต "อิติปิ โส ภควา"ติอาทินา นเยน ตีณิ อนุสฺสติฏฺฐานานิ วิตฺถาเรสิ, เตสํ อตฺถวณฺณนา สพฺพากาเรน วิสุทฺธิมคฺเค อนุสฺสติกถายํ วุตฺตา.

[๗๕] เอวมสฺส โลกิยโลกุตฺตรมิสฺสกํ ปสาทํ ทสฺเสตฺวา อิทานิ กิเลสปฺปหานํ อเวจฺจปฺปสาทสมนฺนาคตํ จ ปจฺจเวกฺขโต อุปฺปชฺชมานํ โสมนสฺสาทิอานิสํสํ ทสฺเสนฺโต ยโตธิ โข ปนสฺสาติอาทิมาห. ตสฺสตฺโถ ๒-:- อนาคามิสฺส หิ ปจฺจนฺเต วุฏฺฐิตํ โจรูปทฺทวํ วูปสมิตฺวา ตํ ปจฺจเวกฺขโต มหานคเร วสนฺตสฺส รญฺโญ วิย อิเม จิเม จ มม กิเลสา ปหีนาติ อตฺตโน กิเลสปฺปหานํ ปจฺจเวกฺขโต พลวโสมนสฺสํ อุปฺปชฺชติ. ตํ ทสฺเสนฺโต ภควา "ยโตธิ โข ปนสฺสา"ติอาทิมาห.

เล่มที่ ๑๒ มัชฌิมนิกาย มูลปัณณาสก์๓๐๐

ที่มาและฉบับอื่นของ “๗. วัตถูปมสูตร”