อิทานิ เอกเมว โลกุตฺตรคุณานํ อนฺตรายกรํ อนิยฺยานิกทิฏฺฐึ ตีหากาเรหิ ทสฺเสนฺโต สนฺทิฏฺฐิปรามาสีติ อาทิมาห. ตตฺถ สนฺทิฏฺฐึ ปรามสนฺตีติ สนฺทิฏฺฐิปรามาสี. อาธานํ คณฺหนฺตีติ อาธานคฺคาหี. อาธานนฺติ ทฬฺหํ วุจฺจติ, ทฬฺหคาหีติ อตฺโถ. ยุตฺตการณํ ทิสฺวาว ลทฺธึ ปฏินิสฺสชฺชนฺตีติ ปฏินิสฺสคฺคี, ทุกฺเขน กิจฺเฉน กสิเรน พหุํปิ การณํ ทสฺเสตฺวา น สกฺกา ปฏินิสฺสคฺคํ กาตุนฺติ ทุปฺปฏินิสฺสคฺคี. เย อตฺตโน อุปฺปนฺนทิฏฺฐึ อิทเมว สจฺจนฺติ ทฬฺหํ คณฺหิตฺวา อปิ พุทฺธาทีหิ การณํ ทสฺเสตฺวา วุจฺจมานา น ปฏินิสฺสชฺชนฺติ, เตสเมตํ อธิวจนํ. ตาทิสา หิ ปุคฺคลา ยํ ยเทว ธมฺมํ วา อธมฺมํ วา สุณนฺติ, ๑- ตํ สพฺพํ "เอวํ อมฺหากํ อาจริเยหิ กถิตํ, เอวํ อเมฺหหิ สุตนฺ"ติ กุมฺโมว องฺคานิ สเก กลาเป อนฺโตเยว สโมทหนฺติ, กุมฺภีลคฺคาหํ คณฺหนฺติ น วิสชฺชนฺติ. วุตฺตวิปริยาเยน สุกฺกปกฺโข เวทิตพฺโพ.

[๘๔] เอวํ จตุจตฺตาฬีสาย อากาเรหิ สลฺเลขํ ทสฺเสตฺวา อิทานิ ตสฺมึ สลฺเลเข จิตฺตุปฺปาทสฺสาปิ พหูปการตํ ทสฺเสตุํ จิตฺตุปฺปาทมฺปิ โข อหนฺติอาทิมาห.

ตสฺสตฺโถ, อหํ จุนฺท กุสเลสุ ธมฺเมสุ จิตฺตุปฺปาทํปิ พหูปการํ วทามิ, ยา ปเนตา กาเยน จ วาจาย จ อนุวิธิยนา, ยถา ปฐมํ จิตฺตํ อุปฺปนฺนํ, ตเถว เตสํ ธมฺมานํ กาเยน กรณํ, วาจาย จ "กโรถา"ติ อาณาปนํ วา อุคฺคหปริปุจฺฉาทีนิ วา, ตตฺถ วาโทเยว โก, เอกนฺตพหูปการาเยว หิ ตา อนุวิธิยนาติ ทสฺเสติ. กสฺมา ปเนตฺถ จิตฺตุปฺปาโทปิ พหูปกาโรติ. เอกนฺตหิตสุขาวหตฺตา อนุวิธิยนานํ เหตุตฺตา จ.

เล่มที่ ๑๒ มัชฌิมนิกาย มูลปัณณาสก์๓๒๒

ที่มาและฉบับอื่นของ “๘. สัลเลขสูตร”