อถวา ยถา อตฺตนา อปลิปปลิปนฺโน ทนฺโต วินีโต ปรินิพฺพุโต ปรํ ปลิปปลิปนฺนํ อทนฺตํ อวินีตํ อปรินิพฺพุตญฺจ อุทฺธริสฺสติ ทเมสฺสติ วิเนสฺสติ ปรินิพฺพาเปสฺสตีติ ฐานเมตํ วิชฺชติ, เอวเมว วิหึสกสฺส ปุริสปุคฺคลสฺส วิหึสาปหานาย มคฺคํ ภาวยโต อุปฺปนฺนา อวิหึสา โหติ ปรินิพฺพานาย. ปรินิพฺพุโต วิย หิ อปรินิพฺพุตํ อวิหึสาเจตนา จ ๒- วิหึสาเจตนํ ปรินิพฺพาเปตุํ สมตฺถาติ ๓- เอตมตฺถํ ทสฺเสนฺโต "เอวเมว โข จุนฺทา"ติ อาทิมาหาติ เอวเมตฺถ อตฺโถ ทฏฺฐพฺโพ. ยถา เจตฺถ, เอวํ สพฺพปเทสุ. อติวิตฺถารภเยน ปน อนุปทโยชนา น กตาติ.

[๘๘] เอวํ ตสฺส ปรินิพฺพาปเน สมตฺถภาวํ ทสฺเสตฺวา อิทานิ ตํ เทสนํ นิคเมตฺวา ธมฺมปฏิปตฺติยํ นิโยเชตุํ อิติ โข จุนฺทาติอาทิมาห. ตตฺถ สลฺเลขปริยาโยติ สลฺเลขการณํ. เอส นโย สพฺพตฺถ เอตฺถ อวิหึสาทโย เอว วิหึสาทีนํ สลฺเลขนโต สลฺเลขการณํ. เตสํ วเสน จิตฺตสฺส อุปฺปาเทตพฺพโต จิตฺตุปฺปาทการณํ. วิหึสาทิปริกฺกมนสฺส เหตุโต ปริกฺกมนการณํ, อุปริภาวนิปฺผาทนโต อุปริภาวการณํ, ๔- วิหึสาทีนํ ปรินิพฺพาปนโต ปรินิพฺพานการณนฺติ

@น ทิสฺสติ ๔ ฉ.ม. อุปริภาคนิปฺผาทนโต อุปริภาคการณํ เวทิตพฺพา. หิเตสินาติ หิตํ เอสนฺเตน. อนุกมฺปเกนาติ อนุกมฺปมาเนน. อนุกมฺปํ อุปาทายาติ อนุกมฺปํ จิตฺเตน ปริคฺคเหตฺวา, ปฏิจฺจาติปิ ๑- วุตฺตํ โหติ. กตํ โว ตํ มยาติ ตํ มยา อิเม ปญฺจ ปริยาเย ทสฺเสนฺเตน ตุมฺหากํ กตํ. เอตฺตกเมว หิ อนุกมฺปกสฺส สตฺถุ กิจฺจํ, ยทิทํ อวิปรีตธมฺมเทสนา. อิโต ปรํ ปน ปฏิปตฺติ นาม สาวกานํ กิจฺจํ. เตนาห เอตานิ จุนฺท รุกฺขมูลานิ ฯเปฯ อมฺหากํ อนุสาสนีติ.

เล่มที่ ๑๒ มัชฌิมนิกาย มูลปัณณาสก์๓๒๗

ที่มาและฉบับอื่นของ “๘. สัลเลขสูตร”