เอโก กิร ทารโก มาตุวจนํ อนาทิยิตฺวา อรญฺญํ คจฺฉติ, ตํ มาตา นิวตฺเตตุํ อสกฺโกนฺตี "จณฺฑา ตํ มหิสี อนุพนฺธตู"ติ อกฺโกสิ. อถสฺส ตเถว อรญฺเญ มหิสี อุฏฺฐาสิ, ทารโก "ยํ มม มาตา มุเขน กเถสิ ตํ มา โหตุ, ยํ จิตฺเตน จินฺเตสิ ตํ โหตู"ติ สจฺจกิริยํ อกาสิ. มหิสี ตตฺเถว พทฺธา วิย อฏฺฐาสิ, เอวํ มมฺมจฺเฉทโกปิ วจีปโยโค ๑- จิตฺตสณฺหตาย ผรุสวาจา น โหติ. มาตาปิตโร หิ กทาจิ ปุตฺตเก เอวํปิ วทนฺติ "โจรา โว ๒- ขณฺฑาขณฺฑิกํ กโรนฺตู"ติ, อุปฺปลปตฺตํปิ จ เนสํ อุปริ ปตนฺตํ ๓- เนว อิจฺฉนฺติ. อาจาริยูปชฺฌายา จ กทาจิ นิสฺสิตเก เอวํ วทนฺติ "กึ อิเม อหิริกา อโนตฺตปฺปิโน วทนฺติ ๔- นิทฺธมถ เน"ติ. อถ จ เนสํ อาคมาธิคมสมฺปตฺตึ อิจฺฉนฺติ. ยถา จ จิตฺตสณฺหตาย

@๔ ฉ.ม. จรนฺติ, อิ. อโนตฺตปฺปิโนติ วทนฺติ ผรุสวาจา น โหติ, เอวํ วจนสณฺหตาย อผรุสวาจาปิ น โหติ. น หิ มาราเปตุกามสฺส "อิมํ สุขํ สยาเปถา"ติ วจนํ อผรุสวาจา โหติ. จิตฺตผรุสตาย ปเนสา ผรุสวาจาว. สา ยํ สนฺธาย ปวตฺติตา, ตสฺส อปฺปคุณตาย อปฺปสาวชฺชา, มหาคุณตาย มหาสาวชฺชา. ตสฺสา ตโย สมฺภารา อกฺโกสิตพฺโพ ปโร, กุปิตจิตฺตํ, อกฺโกสนาติ.

อนตฺถวิญฺญาปกกายวจีปโยคสมุฏฺฐาปิกา อกุสลสญฺเจตนา สมฺผปฺปลาโป. โส อาเสวนมนฺทตาย อปฺปสาวชฺโช, อาเสวนมหนฺตตาย มหาสาวชฺโช. ตสฺส เทฺว สมฺภารา ภารตยุทฺธสีตาหรณาทินิรตฺถกกถาปุเรกฺขารตา, ตถารูปีกถากถนนฺติ.