เอตฺถ จ โอฬาริเก วตฺถุสฺมึ โอชา ปริตฺตา โหติ ทุพฺพลา, สุขุเม พลวตี. ตถาหิ เอกปตฺตปูรํปิ ยาคุํ ปีโต มุหุตฺเตเนว ชิฆจฺฉิโต โหติ, ยงฺกิญฺจิเทว ขาติตุกาโม. สปฺปึ ปน ปสฏมตฺตํปิ ปิวิตฺวา ทิวสํ อโภตฺตุกาโม โหติ. ตตฺถ วตฺถุ ปริสฺสมํ วิโนเทติ, น ปน สกฺโกติ ปาเลตุํ. โอชา ปาเลติ, น สกฺโกติ ปริสฺสมํ วิโนเทตุํ. เทฺว ปน เอกโต หุตฺวา ปริสฺสมญฺเจว วิโนเทนฺติ ปาเลนฺติ จาติ.

ผสฺโส ทุติโยติ จกฺขุสมฺผสฺสาทิฉพฺพิโธปิ ผสฺโส เอเตสุ จตูสุ อาหาเรสุ ทุติโย อาหาโรติ เวทิตพฺโพ. เทสนานโย เอว เจส. ตสฺมา อิมินา นาม

เอตฺถาห, ยทิ ปจฺจยฏฺโฐ อาหารฏฺโฐ, อถ กสฺมา อญฺเญสุปิ สตฺตานํ ปจฺจเยสุ วิชฺชมาเนสุ อิเมเยว จตฺตาโร วุตฺตาติ. วุจฺจเต, อชฺฌตฺติกสนฺตติยา วิเสสปจฺจยตฺตา. วิเสสปจฺจโย หิ กวฬิงฺการาหารภกฺขานํ สตฺตานํ รูปกายสฺส กวฬิงฺกาโร อาหาโร. นามกาเย เวทนาย ผสฺโส, วิญฺญาณสฺส มโนสญฺเจตนา, นามรูปสฺส วิญฺญาณํ. ยถาห:-

เล่มที่ ๑๒ มัชฌิมนิกาย มูลปัณณาสก์๓๔๖

ที่มาและฉบับอื่นของ “๙. สัมมาทิฏฐิสูตร”