"เสยฺยถาปิ ภิกฺขเว อยํ กาโย อาหารฏฺฐิติโก, อาหารํ ปฏิจฺจ ติฏฐติ, อนาหาโร โน ติฏฺฐติ. ยถา ผสฺสปจฺจยา เวทนา, สงฺขารปจฺจยา วิญฺญาณํ, วิญฺญาณปจฺจยา นามรูปนฺ"ติ.

โก ปเนตฺถ อาหาโร, กึ อาหรตีติ. กวฬิงฺการาหาโร โอชฏฺฐมกรุปานิ อาหรติ. ผสฺสาหาโร ติสฺโส เวทนา, มโนสญฺเจตนาหาโร ตโย ภเว, วิญฺญาณาหาโร ปฏิสนฺธินามรูปนฺติ.

กถํ? กวฬิงฺการาหาโร ตาว มุเข ฐปิตมตฺโตเยว อฏฺฐรูปานิ สมุฏฺฐาเปติ. ทนฺตวิจุณฺณิตํ ปน อชฺโฌหริยมานํ เอเกกํ สิตฺถํ อฏฺฐฏฺฐรูปานิ สมุฏฺฐาเปติเยว, เอวํ โอชฏฺฐมกรูปานิ อาหรติ.

ผสฺสาหาโร ปน สุขเวทนีโย ผสฺโส อุปฺปชฺชมาโน สุขเวทนํ อาหรติ, ตถา ทุกฺขเวทนีโย ทุกฺขํ, อทุกฺขมสุขเวทนีโย อทุกฺขมสุขนฺติ เอวํ สพฺพถาปิ ผสฺสาหาโร ติสฺโส เวทนา อาหรติ.