มโนสญฺเจตนาหาโร กามภวูปคํ กมฺมํ กามภวํ อาหรติ, รูปารูปภวูปคานิ ตํ ตํ ภวํ. เอวํ สพฺพถาปิ มโนสญฺเจตนาหาโร ตโย ภเว อาหรติ.

วิญฺญาณาหาโร ปน เย จ ปฏิสนฺธิกฺขเณ ตํสมฺปยุตฺตกา ตโย ขนฺธา, ยานิ จ ติสนฺตติวเสน ตึสรูปานิ อุปฺปชฺชนฺติ, สหชาตาทิปจฺจยนเยน ตานิ อาหรตีติ วุจฺจติ. เอวํ วิญฺญาณาหาโร ปฏิสนฺธินามรูปํ อาหรตีติ.

เอตฺถ จ มโนสญฺเจตนาหาโร ตโย ภเว อาหรตีติ สาสวกุสลากุสลเจตนาว วุตฺตา. วิญฺญาณํ ปฏิสนฺธินามรูปํ อาหรตีติ ปฏิสนฺธิวิญฺญาณเมว วุตฺตํ. อวิเสเสน ปน ตํสมฺปยุตฺตตํสมุฏฺฐานธมฺมานํ อาหรณโตเปเต อาหาราติ เวทิตพฺพา.

เอเตสุ จตูสุ อาหาเรสุ กวฬิงฺการาหาโร อุปตฺถมฺเภนฺโต อาหารกิจฺจํ สาเธติ. ผสฺโส ผุสนฺโตเยว. มโนสญฺเจตนา อายูหมานาว. วิญฺญาณํ วิชานนฺตเมว.

เล่มที่ ๑๒ มัชฌิมนิกาย มูลปัณณาสก์๓๔๘

ที่มาและฉบับอื่นของ “๙. สัมมาทิฏฐิสูตร”