@๗ อภิ. สงฺ. ๓๔/๑๒๑/๔๑ สุญฺญตวาร ๘ ขุ. ชา. ทสก. ๒๗/๑๔๒๐/๒๙๐ (สยา)

@๙ วินย. มหาวิ. ๑/๔๔๓/๓๓๒ อนิยตกณฺฑ

ปริยายสทฺโท "มธุปิณฺฑิกปริยาโยติ นํ ธาเรหี"ติ อาทีสุ ๑- เทสนายํปิ วตฺตติ. "อตฺถิ เขฺวส พฺราหฺมณ ปริยาโย, เยน มํ ปริยาเยน สมฺมา วทมาโน วเทยฺย `อกิริยวาโท สมโณ โคตโม"ติ อาทีสุ ๒- การเณ. "กสฺส นุ โข อานนฺท อชฺช ปริยาโย ภิกฺขุนิโย โอวทิตุนฺ"ติ อาทีสุ ๓- วาเร. อิธ ปน การเณปิ เทสนายํปิ วตฺตติ. ตสฺมา "สพฺพธมฺมมูลปริยายนฺ"ติ เอตฺถ สพฺเพสํ ธมฺมานํ อสาธารณเหตุสญฺญิตํ การณนฺติ วา สพฺเพสํ ธมฺมานํ การณเทสนนฺติ วา เอวํ ทฏฺฐพฺโพ. เนยฺยตฺถตฺตา จสฺส สุตฺตสฺส น จตุภูมิกาปิ สภาวธมฺมา สพฺพธมฺมาติ เวทิตพฺพา. สกฺกายปริยาปนฺนา ปน เตภูมิกธมฺมาว อนวเสสโต เวทิตพฺพา, อยเมตฺถ อธิปฺปาโยติ.

โวติ อยํ โวสทฺโท ปจฺจตฺตอุปโยคกรณสมฺปทานสามิวจนปทปูรเณสุ ทิสฺสติ. "กจฺจิ ปน โว อนุรุทฺธา สมคฺคา สมฺโมทมานา"ติอาทีสุ ๔- หิ ปจฺจตฺเต ทิสฺสติ. "คจฺฉถ ภิกฺขเว, ปณาเมมิ โว"ติอาทีสุ ๕- อุปโยเค. "น โว มม สนฺติเก วตฺถพฺพนฺ"ติอาทิสุ ๖- กรเณ. "วนปตฺถปริยายํ โว ภิกฺขเว เทสิสฺสามี"ติอาทีสุ ๗- สมฺปทาเน. "สพฺเพสํ โว สาริปุตฺต สุภาสิตนฺ"ติอาทีสุ ๘- สามิวจเน. "เย หิ โว อริยา ปริสุทฺธกายกมฺมนฺตา"ติอาทีสุ ๙- ปทปูรณมตฺเต. อิธ ปนายํ สมฺปทาเน ทฏฺฐพฺโพ.

เล่มที่ ๑๒ มัชฌิมนิกาย มูลปัณณาสก์๓๗

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑. มูลปริยายสูตร”