ปญฺจาลรฏฺฐาธิปติสฺส อตฺรโช

จชิตฺวาน ปาณํ ปิตรํ อโมจยึ ๑-

กมฺมาสปาทมฺปิจหมฺปสาทยินฺ"ติ.

เกจิ ปน ธกาเรเนว อตฺถํ วณฺณยนฺติ. กุรุรฏฺฐวาสีนํ กิร กุรุวตฺตธมฺโม ตสฺมึ กมฺมาโส ชาโต, ตสฺมา ตํฐานํ กมฺมาโส เอตฺถ ธมฺโม ชาโตติ กมฺมาสธมฺมนฺติ วุจฺจติ, ตตฺถ นิวิฏฺฐนิคมสฺสาปิ เอตเทว นามํ. ภุมฺมวจเนน กสฺมา น วุตฺตนฺติ, อวสโนกาสโต. ภควโต กิร ตสฺมึ นิคเมว วสโนกาโส โกจิ วิหาโร นาโหสิ. นิคมโต ปน อปกฺกมฺม อญฺญตรสฺมึ อุทกสมฺปนฺเน รมณีเย ภูมิภาเค มหาวนสณฺโฑ อโหสิ. ตตฺถ ภควา วิหาสิ. ตํ นิคมํ โคจรคามํ กตฺวา, ตสฺมา เอวเมตฺถ อตฺโถ เวทิตพฺโพ "กุรูสุ วิหรติ กมฺมาสธมฺมนฺนาม กุรูนํ นิคโม, ตํ โคจรคามํ กตฺวา"ติ.

เล่มที่ ๑๒ มัชฌิมนิกาย มูลปัณณาสก์๓๗๗

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑๐. สติปัฏฐานสูตร”