ตํ เอกทิวสํ ปาโตว โตรณคฺเค นิสีทิตฺวา พาลาตปํ ตปฺปมานํ เอโก สกุโณ นขปญฺชเรน อคฺคเหสิ. โส "กิริ กิรี"ติ สทฺทมกาสิ. สามเณริโย

@๓ ม. สตฺถกํ ตว ชีวิตํ ๔ ฉ.ม. นฏโก, นฏคโณอิติปิ ปาโฐ สุตฺวา "อยฺเย พุทฺธรกฺขิโต สกุเณน คหิโต, โมเจม นนฺ"ติ เลฑฺฑุอาทีนิ คเหตฺวา อนุพนฺธิตฺวา โมเจสุํ. ตํ อาเนตฺวา ปุรโต ฐปิตํ เถรี อาห "พุทฺธรกฺขิต สกุเณน คหิตกาเล กึ จินฺเตสี"ติ. น อยฺเย อญฺญํ จินฺเตสึ, "อฏฺฐิปุญฺโชว อฏฺฐิปุญฺชํ คเหตฺวา คจฺฉติ, กตรสฺมึปิ ฐาเน วิปฺปกิริสฺสตี"ติ เอวํ อยฺเย อฏฺฐิปุญฺชเมว จินฺเตสินฺติ. สาธุ สาธุ พุทฺธรกฺขิต อนาคเต ภวกฺขยสฺส เต ปจฺจโย ภวิสฺสตีติ. เอวํ ตตฺถ ติรจฺฉานคตาปิ สติปฏฺฐานมนสิการยุตฺตา, ตสฺมา เนสํ ภควา สติปฏฺฐานวฑฺฒิเมว ๑- ชเนนฺโต อิทํ สุตฺตํ อภาสิ.

ตตฺถ เอกายโนติ เอกมคฺโค. มคฺคสฺส หิ:-

เล่มที่ ๑๒ มัชฌิมนิกาย มูลปัณณาสก์๓๗๙

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑๐. สติปัฏฐานสูตร”