อาทีสุ ๔- สุนฺทเร. "เตนหิ พฺราหฺมณ สาธุกํ สุณาหี"ติอาทีสุ ๕- สาธุกสทฺโทเยว ทฬฺหีกมฺเม อาณตฺติยนฺติปิ วุจฺจติ. อิธาปิ อยํ เอตฺเถว ทฬฺหีกมฺเม จ อาณตฺติยญฺจ อตฺโถ เวทิตพฺโพ. สุนฺทรตฺเถปิ วฏฺฏติ. ทฬฺหีกรณตฺเถน หิ ทฬฺหมิมํ ธมฺมํ สุณาถ สุคหิตํ คณฺหนฺตา อาณตฺติอตฺเถน มม อาณตฺติยา สุณาถ สุนฺทรตฺเถน สุนฺทรมิมํ ภทฺทกํ ธมฺมํ สุณาถาติ เอตํปิ ทีปิตํ โหติ.

มนสิกโรถาติ อาวชฺเชถ, สมนฺนาหรถาติ อตฺโถ, อวิกขิตฺตจิตฺตา หุตฺวา นิสาเมถ, จิตฺเต กโรถาติ อธิปฺปาโย. อิทาเนตฺถ ตํ สุณาถาติ โสตินฺทฺริยวิกฺเขปวารณเมตํ สาธุกํ มนสิกโรถาติ มนสิกาเร ทฬฺหีกมฺมนิโยชเนน มนินฺทฺริยวิกฺเขปวารณํ. ปุริมญฺเจตฺถ พฺยญฺชนวิปลฺลาสคาหวารณํ, ปจฺฉิมํ อตฺถวิปลฺลาสคาหวารณํ. ปุริเมน ธมฺมสฺสวนํ นิโยเชติ, ปจฺฉิเมน สุตานํ ธมฺมานํ ธารณูปปริกฺขาทีสุ. ปุริเมน จ สพฺยญฺชโน อยํ ธมฺโม ตสฺมา สวนีโยติ ทีเปติ. ปจฺฉิเมน สาตฺโถ ตสฺมา มนสิกาตพฺโพติ. สาธุกปทํ วา อุภยปเทหิ โยเชตฺวา ยสฺมา อยํ ธมฺโม ธมฺมคมฺภีโร จ เทสนาคมฺภีโร จ ตสฺมา สุณาถ สาธุกํ. ยสฺมา อตฺถคมฺภีโร ปฏิเวธคมฺภีโร จ ตสฺมา สาธุกํ มนสิกโรถาติ เอวํ โยชนา เวทิตพฺพา.

ภาสิสฺสามีติ เทสิสฺสามิ. "ตํ สุณาถา"ติ เอตฺถ ปฏิญฺญาตํ เทสนํ น สงฺขิตฺตโตว เทสิสฺสามิ, อปิจ โข วิตฺถารโตปิ นํ ภาสิสฺสามีติ วุตฺตํ โหติ. สงฺเขปวิตฺถารวาจกานิ หิ เอตานิ ปทานิ. ยถาห วงฺคีสตฺเถโร:-

เล่มที่ ๑๒ มัชฌิมนิกาย มูลปัณณาสก์๔๐

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑. มูลปริยายสูตร”