เอวํ วุตฺเต อุสฺสาหชาตา หุตฺวา เอวํ ภนฺเตติ โข เต ภิกฺขู ภควโต ปจฺจสฺโสสุํ สตฺถุ วจนํ สมฺปฏิจฺฉึสุ, ปฏิคฺคเหสุนฺติ วุตฺตํ โหติ. อถ เนสํ ภควา เอตทโวจ เอตํ อิทานิ วตฺตพฺพํ อิธ ภิกฺขเวติอาทิกํ สกลสุตฺตํ อโวจ. ตตฺถ อิธาติ เทสาปเทเส นิปาโต. สฺวายํ กตฺถจิ โลกํ อุปาทาย วุจฺจติ. ยถาห:- "อิธ ตถาคโต โลเก อุปฺปชฺชตี"ติ. ๒- กตฺถจิ สาสนํ. ยถาห:- "อิเธว ภิกฺขเว สมโณ, อิธ ทุติโย สมโณ"ติ. ๓- กตฺถจิ โอกาสํ. ยถาห:-

"อิเธว ติฏฺฐมานสฺส เทวภูตสฺส เม สโต

ปุเนวายุ ๔- จ เม ลทฺโธ เอวํ ชานาหิ มาริสา"ติ. ๕-

กตฺถจิ ปทปูรณมตฺตเมว. ยถาห:- "อิธาหํ ภิกฺขเว ภุตฺตาวี อสฺสํ ปวาริโต"ติ. ๖- อิธ ปน โลกํ อุปาทาย วุตฺโตติ เวทิตพฺโพ.

เล่มที่ ๑๒ มัชฌิมนิกาย มูลปัณณาสก์๔๒

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑. มูลปริยายสูตร”