ทุเว ปุถุชฺชนา วุตฺตา พุทฺเธนาทิจฺจพนฺธุนา.

อนฺโธ ปุถุชฺชโน เอโก กลฺยาเณโก ปุถุชฺชโนติ

เทฺว เย ปุถุชฺชนา, ๒- เตสุ อนฺธปุถุชฺชโน วุตฺโต โหตีติ เวทิตพฺโพ,

อริยานํ อทสฺสาวีติ อาทีสุ อริยาติ อารกตฺตา กิเลเสหิ, อนเย น อิริยนโต, อเย อิริยนโต, สเทวเกน จ โลเกน อรณียโต พุทฺธา จ ปจฺเจกพุทฺธา จ พุทฺธสาวกา จ วุจฺจนฺติ, พุทฺธา เอว วา อิธ อริยา. ยถาห "สเทวเก ภิกฺขเว โลเก ฯเปฯ ตถาคโต อริโยติ วุจฺจตี"ติ. ๓- สปฺปุริสาติ เอตฺถ จ ปจฺเจกพุทฺธา ตถาคตสาวกา จ "สปฺปุริสา"ติ เวทิตพฺพา. เต หิ โลกุตฺตรคุณโยเคน โสภนา ปุริสาติ สปฺปุริสา. สพฺเพว วา เอเต เทฺวธาปิ วุตฺตา. พุทฺธาปิ หิ อริยา จ สปฺปุริสา จ ปจฺเจกพุทฺธสาวกาปิ. ยถาห:-

เล่มที่ ๑๒ มัชฌิมนิกาย มูลปัณณาสก์๔๕

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑. มูลปริยายสูตร”