"สทฺทหาสิ สิงฺคาสฺส *- สุราปิตสฺส พฺราหฺมณ

*- สิปฺปิยานํ สตํ นตฺถิ กุโต กํสสตา ทุเว"ติ ๑-

เอวํ ยถา กาณสิงฺคาเล ปสาโท นิรตฺถโก, เอวํ ติตฺถิเยสุปีติ.

[๑๔๔] อนิยฺยานิกสาสเน ปสาทสฺส นิรตฺถกภาวํ ทสฺเสตฺวา นิยฺยานิกสาสเน ตสฺส สาตฺถกภาวํ ๒- ทสฺเสตุํ ตถาคโต จ โข ภิกฺขเวติอาทิมาห. ตตฺถ กามุปาทานสฺส ปริญฺญํ ปญฺญเปตีติ อรหตฺตมคฺเคน กามุปาทานสฺส ปหานปริญฺญํ สมติกฺกมํ ปญฺญเปติ, อิตเรสํ ติณฺณํ อุปาทานานํ โสตาปตฺติมคฺเคน ปริญฺญํ ปญฺญเปติ. เอวรูเป โข ภิกฺขเว ธมฺมวินเยติ ภิกฺขเว เอวรูเป ธมฺเม จ วินเย จ. อุภเยนปิ นิยฺยานิกสาสนํ ทสฺเสติ. สตฺถริ ปสาโทติ เอวรูเป สาสเน โย สตฺถริ ปสาโท, โส สมฺมคฺคโต อกฺขายติ, ภวทุกฺขนิสฺสรณาย สํวตฺตติ.

เล่มที่ ๑๒ มัชฌิมนิกาย มูลปัณณาสก์๕๑๗

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑. จูฬสีหนาทสูตร”