ตตฺรีมานิ วตฺถูนิ:- ภควา กิร เวทิสฺสกปพฺพเต ๓- อินฺทสาลคุหายํ ปฏิวสติ. อเถโก อุลูกสกุโณ ภควติ คามํ ปิณฺฑาย ปวิสนฺเต อุปฑฺฒมคฺคํ อนุคจฺฉติ, นิกฺขมนฺเต อุปฑฺฒมคฺคํ ปจฺจุคฺคมนํ กโรติ, โส เอกทิวสํ สมฺมา- สมฺพุทฺธํ สายณฺหสมเย ภิกฺขุสํฆปริวุตํ นิสินฺนํ ปพฺพตา โอรุยฺห วนฺทิตฺวา ปกฺเข ปณาเมตฺวา อญฺชลึ ปคฺคยฺห สีสํ เหฏฺฐา กตฺวา ทสพลํ นมสฺสมาโน อฏฺฐาสิ. ภควา ตํ โอโลเกตฺวา สิตํ ปาตุํ อกาสิ. ๔- อานนฺทตฺเถโร "โก นุ โข ภนฺเต เหตุ โก ปจฺจโย สิตสฺส ปาตุกมฺมายา"ติ ปุจฺฉิ. "ปสฺสานนฺท อิมํ อุลูกสกุณํ, อยํ มยิ จ ภิกฺขุสํเฆ จ จิตฺตํ ปสาเทตฺวา สตสหสฺสกปฺเป เทเวสุ จ มนุสฺเสสุ จ สํสริตฺวา โสมนสฺโส นาม ปจฺเจกพุทฺโธ ภวิสฺสตี"ติ อาห.

อุลูก ๕- มณฺฑลกฺขิก ๕-

เวทิสฺสเก ๖- จิรทีฆวาสิก

สุขิโตสิ ตฺวํ อยฺย โกสิย

เล่มที่ ๑๒ มัชฌิมนิกาย มูลปัณณาสก์๕๑๘

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑. จูฬสีหนาทสูตร”