@๔ ฉ.ม. อนุปุพฺพกถา ๕ ฉ.ม. นิเวเทสิ ๖ ฉ.ม. พนฺธุชีวกปุปฺผสทิสํ ราชมุทฺทิกาย ลญฺเจตฺวา ๑- คงฺคาย โสเต ปกฺขิปาเปสิ. มนุสฺเสหิ ฉฑฺฑิตมตฺเต เทวตา อารกฺขํ ๒- สํวิทหึสุ. สุวณฺณปฏฺฏกํ เจตฺถ ชาติหิงฺคุลเกน "พาราณสิรญฺโญ อคฺคมเหสิยา ปชา"ติ ลิขิตฺวา พนฺธึสุ. ตโต ตํ ภาชนํ อูมิภยาทีหิ อนุปทฺทุตํ คงฺคาโสเตน ปายาสิ.

เตน จ สมเยน อญฺญตโร ตาปโส โคปกุลํ ๓- นิสฺสาย คงฺคาตีเร วิหรติ. โส ปาโตว คงฺคโมติณฺโณ ตํ ภาชนํ อาคจฺฉนฺตํ ทิสฺวา ปํสุกูลสญฺญาย อคฺคเหสิ. อเถตฺถ ตํ อกฺขรปฏฺฏกํ ๔- ราชมุทฺทิกาลญฺจนํ ๕- จ ทิสฺวา มุญฺจิตฺวา ตํ มํสเปสึ อทฺทส, ทิสฺวานสฺส เอตทโหสิ "สิยา คพฺโภ, ตถาหิสฺส ทุคฺคนฺธปูติกภาโว นตฺถี"ติ อสฺสมํ อาเนตฺวา ๖- สุทฺเธ โอกาเส ฐปสิ. อถ อทฺธมาสจฺจเยน ๗- เทฺว มํสเปสิโย อเหสุํ. ตาปโส ทิสฺวา สาธุตรํ ฐเปสิ. ตโต ปุน อทฺธมาสจฺจเยน เอกเมกิสฺสา มํสเปสิยา หตฺถปาทสีสานมตฺถาย ปญฺจ ปญฺจ ปีฬกา อุฏฺฐหึสุ. อถ ตโต อทฺธมาสจฺจเยน เอกา มํสเปสิ สุวณฺณพิมฺพสทิโส ทารโก, เอกา ทาริกา อโหสิ.

เตสุ ตาปสสฺส ปุตฺตสิเนโห อุปฺปชฺชิ, องฺคุฏฺฐกโตปสฺส ๘- ขีรํ นิพฺพตฺติ, ตโต ปภูติ จ ขีรภตฺตํ อลภิตฺถ, โส ภตฺตํ ภุญฺชิตฺวา ขีรํ ทารกานํ มุเข อาสิญฺจติ. เตสํ อุทรํ ยํ ยํ ปวิสติ, ตํ ตํ สพฺพํ มณิภาชนคตํ วิย ทิสฺสติ, เอวํ นิจฺฉวี อเหสุํ. อปเร อาหุ "สิพฺเพตฺวา ฐปิตา วิย เนสํ อญฺญมญฺญํ ลีนจฺฉวี อเหสุนฺ" ๙- ติ. เอวํ เต นิจฺฉวิตาย วา ลีนจฺฉวิตาย วา ลิจฺฉวีติ ปญฺญายึสุ.

ตาปโส ทารเก โปเสนฺโต อุสฺสูเร คามํ ภิกฺขาย ๑๐- ปวิสติ, อติทิวา ปฏิกฺกมติ. ตสฺส ตํ พฺยาปารํ ญตฺวา โคปาลกา อาหํสุ "ภนฺเต ปพฺพชิตานํ ทารกโปสนํ ปลิโพโธ, อมฺหากํ ทารเก เทถ, มยํ โปสิสฺสาม, ๑๑- ตุเมฺห อตฺตโน กมฺมํ กโรถา"ติ. ตาปโส สาธูติ ปฏิสฺสุณิ. โคปาลกา ทุติยทิวเส มคฺคํ สมํ

เล่มที่ ๑๒ มัชฌิมนิกาย มูลปัณณาสก์๕๒๙

ที่มาและฉบับอื่นของ “๒. มหาสีหนาทสูตร”