อุตฺตริมนุสฺสธมฺมาทิวณฺณนา

ตโต อุตฺตรึ ปน วิเสสาธิคมํ ปฏิเสเธนฺโต อุตฺตริมนุสฺสธมฺมา อลมริยญาณทสฺสนวิเสโสติ อาห.

ตตฺถ อลมริยํ ญาตุนฺติ อลมริโย, อริยภาวาย สมตฺโถติ วุตฺตํ โหติ. ญาณทสฺสนเมว ญาณทสฺสนวิเสโส. อลมริโย จ โส ญาณทสฺสนวิเสโส จาติ อลมริยญาณทสฺสนวิเสโส. ญาณทสฺสนนฺติ ทิพฺพจกฺขุปิ วิปสฺสนาปิ มคฺโคปิ ผลํปิ ปจฺจเวกขณญาณํปิ สพฺพญฺญุตญาณํปิ วุจฺจติ. "อปฺปมตฺโต สมาโน ญาณทสฺสนํ อาราเธตี"ติ ๔- หิ เอตฺถ ทิพฺพจกฺขุ ญาณทสฺสนํ นาม. "ญาณทสฺสนาย จิตฺตํ อภินีหรติ อภินินฺนาเมตี"ติ ๕- เอตฺถ หิ ๖- วิปสฺสนาญาณํ. "อภพฺพา เต ญาณทสฺสนาย อนุตฺตราย สมฺโพธายา"ติ. ๗- เอตฺถ มคฺโค. "อยํ มญฺเญ *- อุตฺตริมนุสฺสธมฺมา อลมริยญาณทสฺสนวิเสโส อธิคโต ผาสุวิหาโร"ติ ๘- เอตฺถ ผลญาณํ. "ญาณญฺจ ปน เม ทสฺสนํ อุทปาทิ, `อกุปฺปา เม วิมุตฺติ, อยมนฺติมา ชาติ, นตฺถิทานิ

เล่มที่ ๑๒ มัชฌิมนิกาย มูลปัณณาสก์๕๓๒

ที่มาและฉบับอื่นของ “๒. มหาสีหนาทสูตร”