วณฺโณ เหโส สาริปุตฺตาติ สาริปตฺต ตถาคเตน สตสหสฺสกปฺปาธิกานิ จตฺตาริ อสงฺเขยฺยานิ ปารมิโย ปูเรนฺเตน เอตทตฺถเมว วายาโม กโต "เทสนาธมฺโม เม นิยฺยานิโก ภวิสฺสตี"ติ. ตสฺมา โย เอวํ วเทยฺย, โส วณฺณํเยว ตถาคตสฺส ภาสติ. วณฺโณ ๕- เหโส สาริปุตฺต คุโณ โส ตถาคตสฺส คุโณติ ๕- ทสฺเสติ.

อยมฺปิ หิ นาม สาริปุตฺตาติอาทินา กึ ทสฺเสติ? สุนกฺขตฺเตน ปฏิเสธิตสฺส ๖- อุตฺตริมนุสฺสธมฺมสฺส อตฺตนิ อตฺถิตํ ทสฺเสติ. ภควา กิร อยํ ๗- สาริปุตฺต สุนกฺขตฺโต โมฆปุริโส นตฺถิ คถาคตสฺส อุตฺตริมนุสฺสธมฺโม วทติ. มยฺหํ จ สพฺพญฺญุตญาณํ นาม อตฺถิ, อิทฺธิวิธญาณํ นาม อตฺถิ, ทิพฺพโสตธาตุญาณํ

@๔ ฉ.ม. ตุณฺหีภูโต ๕-๕ ฉ.ม. วณฺโณ เหโส สาริปุตฺต ตถาคตสฺส, คุโณ เอโส

เล่มที่ ๑๒ มัชฌิมนิกาย มูลปัณณาสก์๕๓๗

ที่มาและฉบับอื่นของ “๒. มหาสีหนาทสูตร”