นานาธิมุตฺติกตนฺติ หีนาทีหิ อธิมุตีหิ นานาธิมุตฺติกภาวํ. อิทํปิ ญาณํ "ตตฺถ กตมํ ตถาคตสฺส สตฺตานํ นานาธิมุตฺติกตํ ยถาภูตํ ญาณํ? อิธ ตถาคโต ปชานาติ `สนฺติ สตฺตา หีนาธิมุตฺติกา"ติอาทินา ๙- นเยน อภิธมฺเม วิตฺถาริตเมว.

ปรสตฺตานนฺติ ปธานสตฺตานํ. ปรปุคฺคลานนฺติ ตโต ปเรสํ หีนสตฺตานํ. เอกตฺถเมว วา เอตํ ปททฺวยํ. เวเนยฺยวเสน ปน เทฺวธา วุตฺตํ. อินฺทฺริยปโรปริยตฺตนฺติ สทฺธาทีนํ อินฺทฺริยานํ ปรภาวญฺจ อปรภาวญฺจ, วุฑฺฒิญฺจ ๑๐- หานิญฺจาติ อตฺโถ. อิมสฺสปิ ญาณสฺส วิตฺถารกถา "ตตฺถ กตมํ ตถาคตสฺส ปรสตฺตานํ

@๓ ฉ.ม. ชานาติ ๔ ฉ.ม. อิมสฺส จ ๕ อภิ. วิภงฺค ๓๕/๘๑๑/๔๑๓ ทสกนิทฺเทส

เล่มที่ ๑๒ มัชฌิมนิกาย มูลปัณณาสก์๕๔๗

ที่มาและฉบับอื่นของ “๒. มหาสีหนาทสูตร”