เกน เต พฺรหฺมจริเยน ปุญฺญํ ปาณิมฺหิ อิชฺฌติ.

เตน ปาณิ กามทโท เตน ปาณิ มธุสฺสโว

เตน เม พฺรหฺมจริเยน ปุญฺญํ ปาณิมฺหิ อิชฺฌตี"ติ ๓-

อิมสฺมึ องฺกุรเปตวตฺถุสฺมึ เวยฺยาวจฺจํ พฺรหฺมจริยนฺติ วุตฺตํ. "อิทํ ๔- โข ภิกฺขเว ติตฺติริยนฺนาม พฺรหฺมจริยํ อโหสี" ๔- อิมสฺมึ ติตฺติรชาตเก ปญฺจสิกฺขาปทํ พฺรหฺมจริยนฺติ วุตฺตํ. "ตํ โข ปน เม ปญฺจสิกฺข พฺรหฺมจริยํ เนว นิพฺพิทาย น วิราคาย น นิโรธาย ยาวเทว พฺรหฺมโลกูปปตฺติยา"ติ ๕- อิมสฺมึ มหาโควินฺทตฺเต พฺรหฺมวิหารา พฺรหฺมจริยนฺติ วุตฺตา. "เอกสฺมึ พฺรหฺมจริยสฺสุมึ, สหสฺสํ

เล่มที่ ๑๒ มัชฌิมนิกาย มูลปัณณาสก์๕๗๐

ที่มาและฉบับอื่นของ “๒. มหาสีหนาทสูตร”