มชฺฌิเมน จ เทเวสุ ๕- อุตฺตเมน วิสุชฺฌตี"ติ ๕-

เอวํ นิมิชาตเก อตฺตทมนวเสน กโต อฏฺฐงฺคิโก อุโปสโถ พฺรหฺมจริยนฺติ วุตฺโต. "อิทํ โข ปน เม ปญฺจสิข พฺรหฺมจริยํ เอกนฺตนิพฺพิทาย วิราคาย ฯเปฯ อยเมว อริโย อฏฺฐงฺคิโก มคฺโค"ติ ๖- มหาโควินฺทสุตฺตสฺมิญฺเญว อริยมคฺโค พฺรหฺมจริยนฺติ วุตฺโต. "ตยิทํ พฺรหฺมจริยํ อิทฺธญฺเจว ผีตญฺจ วิตฺถาริกํ พาหุชญฺญํ ปุถุภูตํ ยาว เทวมนุสฺเสหิ สุปฺปกาสิตนฺ"ติ ๗- ปาสาทิกสุตฺเต สิกฺขาตฺตยสงฺคหํ สาสนํ พฺรหฺมจริยนฺติ วุตฺตํ.

"อปิ อตรมานานํ ผลาสาว สมิชฺฌติ

วิปกฺกพฺรหฺมจริโยสฺมิ เอวํ ชานาหิ คามณี"ติ ๘- เอตฺถ อชฺฌาสโย พฺรหฺมจริยนฺติ วุตฺโต. อิธ ปน วิริยํ พฺรหฺมจริยนฺติ อธิปฺเปตํ. วิริยพฺรหฺมจริยสฺส หิ อิทเมว สุตฺตํ. ตเทตํ เอกสฺมึ อตฺตภาเว จตุพฺพิธสฺส ทุกฺกรสฺส กตตฺตา จตุรงฺคสมนฺนาคตนฺติ วุตฺตํ.

เล่มที่ ๑๒ มัชฌิมนิกาย มูลปัณณาสก์๕๗๓

ที่มาและฉบับอื่นของ “๒. มหาสีหนาทสูตร”