@ทุติยสงฺคามสุตฺต ๔ สํ. ขนฺธ. ๑๗/๑๐๒/๑๒๒ อนิจฺจสญฺญาสุตฺต ๕ ฉ.ม. อธิปฺเปตํ

เยน เม เอกทา โลภธมฺมาปีติ เยน มยฺหํ เอเกกสฺมึ กาเล โลภธมฺมาปิ จิตฺตํ ปริยาทาย ติฏฺฐนฺตีติ ปุจฺฉติ. อยํ กิร ราชา "สกทาคามิมคฺเคน โลภโทสโมหา นิรวเสสา ปหียนฺตี"ติ สญฺญี อโหสิ, อยํ "อปฺปหีนํ เม อตฺถี"ติปิ ชานาติ, อปฺปหีนกํ อุปาทาย ๑- ปหีนกํ ปุน ปจฺฉโต วตฺตตีติ ๑- สญฺญี โหติ. อริยสาวกสฺส เอวํ สนฺเทโห อุปฺปชฺชตีติ. อาม อุปฺปชฺชติ. กสฺมา? ปณฺณตฺติยา อโกวิทตฺตา. "อยํ กิเลโส อสุกมคฺควชฺโฌ"ติ อิมิสฺสา ปณฺณตฺติยา อโกวิทสฺส หิ อริยสาวกสฺสปิ เอวํ โหติ. กึ ตสฺส ปจฺจเวกฺขณา นตฺถีติ. อตฺถิ. สา จ ๒- น สพฺเพสํ ปริปุณฺณา โหติ. เอโก หิ ปหีนกิเลสเมว ปจฺจเวกฺขติ. เอโก อวสิฏฺฐกิเลสเมว, เอโก มคฺคเมว, เอโก ผลเมว, เอโก นิพฺพานเมว. อิมาสุ ปน ปญฺจสุ ปจฺจเวกฺขณาสุ เอกํ วา เทฺว วา โน ลทฺธุํ น วฏฺฏติ. ๓- อิติ ยสฺส ปจฺจเวกฺขณา น ปริปุณฺณา, ตสฺส มคฺควชฺฌกิเลสปณฺณตฺติยํ อโกวิทตฺตา เอวํ โหติ.

[๑๗๖] โสเอว โข เตติ โสเยว โลโภ โทโส โมโห จ ตว สนฺตาเน อปฺปหีโน, ตฺวํ ปน ปหีนสญฺญี อโหสีติ ทสฺเสติ. โส จ หิ เตติ โส ตุยฺหํ โลภโทสโมหธมฺโม. กาเมติ ทุวิเธ กาเม. น ปริภุญฺเชยฺยาสีติ มยํ วิย ปพฺพเชยฺยาสีติ ทสฺเสติ.

[๑๗๗] อปฺปสฺสาทาติ ปริตฺตสุขา. พหุทุกฺขาติ ทิฏฺฐธมฺมิกสมฺปรายิก- ทุกฺขเมเวตฺถ พหุกํ. พหุปายาสาติ ทิฏฺฐธมฺมิกสมฺปรายิโก อุปายาสกิเลโสเยเวตฺถ พหุ. อาทีนโวติ ทิฏฺฐธมฺมิกสมฺปรายิโก อุปทฺทโว. เอตฺถ ภิยฺโยติ เอเตสุ กาเมสุ อยํ อาทีนโวเยว พหุ. อสฺสาโท ปน หิมวนฺตํ อุปนิธาย สาสโป วิย อปฺโป ปริตฺตโก. อิติ เจปิ มหานามาติ มหานาม เอวํ เจปิ อริยสาวกสฺส. ยถาภูตนฺติ ยถาสภาวํ. สมฺมา นเยน การเณน ปญฺญาย สุฏฺฐุ ทิฏฺฐํ โหตีติ ทสฺเสติ. ตตฺถ ปญฺญายาติ วิปสฺสนาปญฺญาย, เหฏฺฐามคฺคทฺวยญาเณนาติ อตฺโถ. โส จาติ โสเอว มคฺคทฺวเยน ทิฏฺฐกามาทีนโว อริยสาวโก. ปีติสุขนฺติ อิมินา

เล่มที่ ๑๒ มัชฌิมนิกาย มูลปัณณาสก์๖๐๑

ที่มาและฉบับอื่นของ “๔. จูฬทุกขักขันธสูตร”