ปาปิกานํ อิจฺฉานนฺติ ลามกานํ อสนฺตสมฺภาวนปตฺถนานํ. ปฏิปฺผรตีติ ปฏิวิรุทฺโธ, ปจฺจนีโก หุตฺวา ติฏฺฐติ, อปสาเทตีติ กึ นุโข ตุยฺหํ พาลสฺส อพฺยตฺตสฺส ภณิเตน, ตฺวํปิ นาม ภณิตพฺพํ มญฺญิสฺสสีติ เอวํ ฆเฏติ. ๕- ปจฺจาโรเปตีติ ตฺวํปิ โขสิ อิตฺถนฺนามํ อาปตฺตึ อาปนฺโน, ตํ ตาว ปฏิกโรหีติ เอวํ ปฏิอาโรเปติ.

อญฺเญนญฺญํ ปฏิจรตีติ อญฺเญน การเณน วจเนน วา อญฺญํ การณํ วจนํ วา ปฏิจฺฉาเทติ, "อาปตฺตึ อาปนฺโนสี"ติ วุตฺเต "โก อาปนฺโน, กึ

@๔ ฉ.ม. อยํ ปาโฐ น ทิสฺสติ ๕ ฉ.ม. ฆฏฺเฏติ อาปนฺโน, กิสฺมึ อาปนฺโน, กํ ภณถ, กึ ภณถา"ติ วา วทติ, "เอวรูปํ กิญฺจิ ตยา ทิฏฺฐนฺ"ติ วุตฺเต "น สุณามี"ติ โสตํ วา อุปเนติ. พหิทฺธา กถํ อปนาเมตีติ "อิตฺถนฺนามํ อาปตฺตึ อาปนฺโนสี"ติ ปุฏฺโฐ "ปาฏลิปุตฺตํ คโตมฺหี"ติ วตฺวา ปุน "น ตว ปาฏลิปุตฺตคมนํ ปุจฺฉาม, อาปตฺตึ ปุจฺฉามา"ติ วุตฺเต "ตโต ราชเคหํ คโตมฺหี"ติ, ราชเคหํ วา ยาหิ พฺราหฺมณเคหํ วา, อาปตฺตึ อาปนฺโนสีติ. ตตฺถ เม สูกรมํสํ ลทฺธนฺติอาทีนิ วทนฺโต กถํ พหิทฺธา วิกฺขิปติ.

เล่มที่ ๑๒ มัชฌิมนิกาย มูลปัณณาสก์๖๐๗

ที่มาและฉบับอื่นของ “๕. อนุมานสูตร”