มธุปิณฺฑิกนฺติ มหนฺตํ คุฬปูวํ พทฺธสตฺตุคุฬกํ วา. อเสจนกนฺติ อเสจิตพฺพกํ. สปฺปิผาณิตมธุสกฺกราทีสุ อิทนฺนาเมตฺถ มนฺทํ อิทํ พหุกนฺติ น วตฺตพฺพํ สมโยชิตรสํ. เจตโสติ จินฺตกชาติโก. ทพฺพชาติโกติ ปณฺฑิตสภาโว. โก นาโม อยนฺติ อิทํ เถโร "อติครุโก ๒- อยํ ธมฺมปริยาโย, ทสพลสฺส สพฺพญฺญุตญฺญาเณเนวสฺส นามํ คณฺหาเปสฺสามี"ติ จินฺเตตฺวา อาห. ตสฺมาติ ยสฺมา มธุปิณฺฑิโก วิย มธุโร, ตสฺมา มธุปิณฺฑิกปริยาโยเตฺวว นํ ธาเรหีติ วทติ. เสสํ สพฺพตฺถ อุตฺตานตฺถเมวาติ.

ปปญฺจสูทนิยา มชฺฌิมนิกายฏฺฐกถาย

มธุปิณฺฑิกสุตฺตวณฺณนา นิฏฺฐิตา.

เล่มที่ ๑๒ มัชฌิมนิกาย มูลปัณณาสก์๖๓๑

ที่มาและฉบับอื่นของ “๘. มธุปิณฑิกสูตร”