อตฺถํ น อุปปริกฺขนฺตีติ สุตฺตตฺถํ ๔- การณตฺถํ น ปสฺสนฺติ ๕- น จ ๖- ปริคฺคณฺหนฺติ. อนุปปริกฺขตนฺติ อนุปปริกฺขนฺตานํ. น นิชฺฌานํ ขมนฺตีติ น อุปฏฺฐหนฺติ น อาปาถํ อาคจฺฉนฺติ, อิมสฺมึ ฐาเน สีลํ สมาธิ วิปสฺสนา มคฺโค ผลํ วฏฺฏํ วิวฏฺฏํ กถิตนฺติ เอวํ ชานิตุํ น สกฺกา โหตีติ ๗- อตฺโถ. เต อุปารมฺภานิสํสา เจวาติ เต ปเรสํ วาเท โทสาโรปนานิสํสา หุตฺวา ปริยาปุณนฺตีติ อตฺโถ. อิติวาทปฺปโมกฺขานิสํสา จาติ เอวํ วาทปโมกฺขานิสํสา, ปเรหิ สกวาเท โทเส อาโรปิเต ตํ โทสํ เอวํ ๘- โมเจสฺสามาติ อิมินาว การเณน ปริยาปุณนฺตีติ

เล่มที่ ๑๒ มัชฌิมนิกาย มูลปัณณาสก์๖๗๘

ที่มาและฉบับอื่นของ “๒. อลคัททูปมสูตร”