@๓ องฺ. จตุกฺก. ๒๑/๑๒๙/๑๔๙ อานนฺทอจฺฉริยสุตฺต ๔ ฉ.ม. อตฺถตฺถํ

@๕ สี. น ตุลยนฺติ ๖ ฉ.ม. จ-สทฺโท น ทิสฺสติ ๗ ฉ.ม. โหนฺตีติ

@๘ สี.เอวญฺจ เอวญฺจ อตฺโถ. ตญฺจสฺส อตฺถํ นานุโภนฺตีติ ยสฺส จ มคฺคสฺส วา ผลสฺส วา อตฺถาย กุลปุตฺตา ธมฺมํ ปริยาปุณนฺติ, ตญฺจสฺส ธมฺมสฺส อตฺถํ เอเต ทุคฺคหิตคาหิโน นานุโภนฺติ. อปิจ ปรสฺส วาเท อุปารมฺภํ อาโรเปตุํ อตฺตโน วาทํ โมเจตุํ อสกฺโกนฺตาปิ ตญฺจ อตฺถํ นานุโภนฺติเยว.

[๒๓๙] อลคทฺทตฺถิโกติ อาสีวิสอตฺถิโก. คทฺโทติ หิ วิสสฺส นามํ, ตํ ตสฺส อลํ ปริปุณฺณํ อตฺถีติ อลคทฺโท. โภเคติ สรีเร. อิธ ปน ภิกฺขเว เอกจฺเจ กุลปุตฺตา ธมฺมํ ปริยาปุณนฺตีติ นิตฺถรณปริยตฺติวเสน อุคฺคณฺหนฺติ. ติสฺโส หิ ปริยตฺติโย อลคทฺทปริยตฺติ นิตฺถรณปริยตฺติ ภณฺฑาคาริกปริยตฺตีติ.

เล่มที่ ๑๒ มัชฌิมนิกาย มูลปัณณาสก์๖๗๙

ที่มาและฉบับอื่นของ “๒. อลคัททูปมสูตร”