ตตฺร เจติ จตุสจฺจปฺปกาสเนเยว. ปเรติ จตุสจฺจปฺปกาสนํ อาชานิตุํ ปฏิวิชฺฌิตุํ สมตฺถปุคฺคลา. อานนฺโทติ อานนฺทปีติ. อุพฺพิลาวิตตฺตนฺติ ๔- อุพฺพิลาปนปีติ. ตตฺรเจติ จตุสจฺจปฺปกาสนมฺหิเยว. ตตฺราติ สกฺการาทีสุ. ยํ โข อิทํ ปุพฺเพ ปริญฺญาตนฺติ ยํ อิทํ ขนฺธปญฺจกํ ปพฺเพ โพธิมณฺเฑ ตีหิ ปริญฺญาหิ ปริญฺญาตํ. ตตฺถ'เมติ ตสฺมึ ขนฺธปญฺจเก อิเม. กึ วุตฺตํ โหติ? ตตฺรปิ ตถาคตสฺส อิเม สกฺการา มยิ ภวิสฺสนฺติ ๕- วา อหํ เอเต อนุภวามีติ วา น โหติ. ปุพฺเพ ๖- ปริญฺญาตกฺขนฺธปญฺจกสฺเสว เอเต สกฺการา ขนฺธปญฺจกํเยว จ เต สกฺกาเร อนุโภตีติ ๖- เอตฺตกเมว โหตีติ. ตสฺมาติ ยสฺมา สจฺจานิ ปฏิวิชฺฌิตุํ อสมตฺถา ตถาคตํปิ อกฺโกสนฺติ, ตสฺมา. เสสํ วุตฺตนเยเนว เวทิตพฺพํ.

[๒๔๗] ตสฺมาติห ภิกฺขเว ยํ น ตุมฺหากนฺติ ยสฺมา อตฺตนิเยปิ ฉนฺทราคปฺปหานํ ทีฆรตฺตํ หิตาย สุขาย สํวตฺตติ, ตสฺมา ยํ น ตุมฺหากํ, ตํ ปชหถาติ อตฺโถ. ยถาปจฺจยํ วา กเรยฺยาติ ยถา ยถา อิจฺเฉยฺย, ตถา ตถา กเรยฺย. น หิ โน เอตํ ภนฺเต อตฺตา วาติ ภนฺเต เอตํ ติณกฏฺฐสาขาปลาสํ อมฺหากํ เนว อตฺตา น อมฺหากํ รูปํ น วิญฺญาณนฺติ วทนฺติ. อตฺตนิยํ วาติ อมฺหากํ

@๔ ฉ.ม. อุปฺปิลาวิตตฺตนฺติ ๕ ฉ.ม. กรียนฺตีติ

เล่มที่ ๑๒ มัชฌิมนิกาย มูลปัณณาสก์๖๙๓

ที่มาและฉบับอื่นของ “๒. อลคัททูปมสูตร”