ตถาคตสฺเสตํ อธิวจนนฺติ ตถาคโต หิ สตฺตนฺนํ ธมฺมานํ พาหิตตฺตา พฺราหฺมโณ นาม. ยถาห "สตฺตนฺนํ โข ภิกฺขุ ธมฺมานํ พาหิตตฺตา พฺราหฺมโณ โหติ. กตเมสํ สตฺตนฺนํ, ราโค พาหิโต โหติ, โทโส, โมโห, มาโน, สกฺกายทิฏฺฐิ, วิจิกิจฺฉา, สีลพฺพตปรามาโส พาหิโต โหติ. อิเมสํ ภิกฺขุ สตฺตนฺนํ ธมฺมานํ พาหิตตฺตา พฺราหฺมโณ"ติ. ๖- สุเมโธติ สุนฺทรปญฺโญ. เสกฺขสฺสาติ เอตฺถ สิกฺขตีติ เสกฺโข. ยถาห "สิกฺขตีติ โข ภิกฺขุ ตสฺมา เสกฺโขติ วุจฺจติ. กิญฺจ สิกฺขติ, อธิสีลํปิ สิกฺขติ, อธิจิตฺตํปิ สิกฺขติ, อธิปญฺญํปิ สิกฺขตี"ติ. ๗-

ปญฺญาเยตนฺติ ๘- โลกิยโลกุตฺตราย ปญฺญาย เอตํ อธิวจนํ, น อาวุธสตฺถสฺส. วิริยารมฺภสฺสาติ กายิกเจตสิกวิริยสฺส. ตํ ปญฺญาคติกเมว โหติ. โลกิยาย ปญฺญาย โลกิยํ, โลกุตฺตรปญฺญาย โลกุตฺตรํ. เอตฺถ ปนายํ อตฺถทีปนา:-

เอโก กิร ชานปโท พฺราหฺมโณ ปาโตว มาณวเกหิ สทฺธึ คามโต นิกฺขมฺม ทิวสํ อรญฺเญ มนฺเต วาเจตฺวา สายํ คามํ อาคจฺฉติ. อนฺตรามคฺเค

เล่มที่ ๑๒ มัชฌิมนิกาย มูลปัณณาสก์๗๑๑

ที่มาและฉบับอื่นของ “๓. วัมมิกสูตร”