จงฺควารนฺติ เอตฺถ ยถา รชเกหิ ขารปริสฺสาวนมฺหิ อุทเก ปกฺขิตฺเต เอโก อุทกฆโฏ เทฺวปิ ทสปิ วีสติปิ ฆฏสตํปิ ปคฺฆรติเยว, ปสตมตฺตํปิ อุทกํ น ติฏฺฐติ, เอวเมว นีวรณสมงฺคิโน ปุคฺคลสฺส อพฺภนฺตเร กุสลธมฺโม น ติฏฺฐติ. เตนาห ภควา "จงฺควารนฺติ โข ภิกฺขุ ปญฺจนฺเนตํ นีวรณานํ อธิวจนนฺ"ติ. ปชห ปญฺจ นีวรเณติ เอตฺถ วิกฺขมฺภนตทงฺควเสน นีวรณปฺปหานํ กถิตํ.

@๓ ฉ.ม. ยถากามกรณีโย ๔ ฉ.ม. น-สทฺโท น ทิสฺสติ

กุมฺโมติ เอตฺถ ยถา กจฺฉปสฺส จตฺตาโร ปาทา สีสนฺติ ปญฺเจว องฺคานิ โหนฺติ, เอวเมว สพฺเพปิ สงฺขตา ธมฺมา สงฺคยฺหมานา ๑- ปญฺเจว ขนฺธา ภวนฺติ. เตนาห ภควา "กุมฺโมติ โข ภิกฺขุ ปญฺจนฺเนตํ อุปาทานกฺขนฺธานํ อธิวจนนฺ"ติ. ปชห ปญฺจุปาทานกฺขนฺเธติ เอตฺถ ปญฺจสุ ขนฺเธสุ ฉนฺทราคปฺปหานํ กถิตํ.

เล่มที่ ๑๒ มัชฌิมนิกาย มูลปัณณาสก์๗๑๔

ที่มาและฉบับอื่นของ “๓. วัมมิกสูตร”