อภิภูวาเร อภิภวีติ อภิภู. กึ อภิภวิ? จตฺตาโร ขนฺเธ อรูปิโน. อสญฺญิภวสฺเสตํ อธิวจนํ. อสญฺญิสตฺตา เทวา เวหปฺผเลหิ สทฺธึ เอกตลาเยว เอกสฺมึ โอกาเส เยน อิริยาปเถน นิพฺพตฺตา, เตเนว ยาวตายุกํ ติฏฺฐนฺติ

@๒ ขุ. อิติ. ๒๕/๑๐๖/๓๒๕, ขุ. ชา. สตฺตติ. ๒๘/๑๖๒/๖๖ โสณนนฺทชาตก (สฺยา)

@๓ ม. มู. ๑๒/๑๔๘/๑๐๗, องฺ. ปญฺจก. ๒๒/๑๑/๐ พลวคฺค (สฺยา) จิตฺตกมฺมรูปสทิสา หุตฺวา. เต อิธ สพฺเพปิ อภิภูวจเนน คหิตา. เกจิ อภิภู นาม สหสฺโส พฺรหฺมาติ เอวมาทินา นเยน ตตฺถ ตตฺถ อธิปติพฺรหฺมานํ วณฺณยนฺติ. พฺรหฺมคหเณเนว ปน ตสฺส คหิตตฺตา อยุตฺตเมตนฺติ เวทิตพฺพํ. โยชนานโย เจตฺถ อภิภู วณฺณวา ทีฆายุโกติ สุตฺวา ตตฺถ ฉนฺทราคํ อุปฺปาเทนฺโต อภิภุํ ตณฺหามญฺญนาย มญฺญติ. "อโห วตาหํ อภิภุโน สหพฺยตํ อุปปชฺเชยฺยนฺ"ติ อาทินา วา ปน นเยน อปฺปฏิลทฺธสฺส ปฏิลาภาย จิตฺตํ ปณิทหนฺโตปิ อภิภุํ ตณฺหามญฺญนาย มญฺญติ. อตฺตานํ หีนโต วา อภิภุํ เสยฺยโต ทหนฺโต ปน อภิภุํ มานมญฺญนาย มญฺญติ. "อภิภู นิจฺโจ ธุโว"ติ อาทินา นเยน ปรามสนฺโต อภิภุํ ทิฏฺฐิมญฺญนาย มญฺญตีติ เวทิตพฺโพ. เสสํ ปชาปติวาเร วุตฺตนยเมว.