@๔ ม.มู. ๑๒/๓๒๔/๒๘๘ จูฬสาโรปมสุตฺต ๕ ม.ม. ๑๒/๔๖๖/๔๑๖ จูลเวทลฺลสุตฺต มชฺเฌ มคฺคํ ปริโยสาเน นิพฺพานํ ทสฺเสติ. เตน วุตฺตํ "โส ธมฺมํ เทเสติ อาทิกลฺยาณํ มชฺเฌกลฺยาณํ ปริโยสานกลฺยาณนฺ"ติ. ตสฺมา อญฺโญปิ ธมฺมกถิโก ธมฺมํ กเถนฺโต:-

อาทิมฺหิ สีลํ เทเสยฺย มชฺเฌ มคฺคํ วิภาวเย

ปริโยสาเน จ ๑- นิพฺพานํ เอสา กถิกสณฺฐิตีติ.

สาตฺถํ สพฺยญฺชนนฺติ ยสฺส หิ ยาคุภตฺตอิตฺถีปุริสาทิวณฺณนานิสฺสิตา เทสนา โหติ, น โส สาตฺถํ เทเสติ. ภควา ปน ตถารูปํ เทสนํ ปหาย จตุสติปฏฺฐานาทินิสฺสิตํ เทสนํ เทเสติ. ตสฺมา "สาตฺถํ เทเสตี"ติ วุจฺจติ. ยสฺส ปน เทสนา เอกพฺยญฺชนาทิยุตฺตา วา สพฺพนิโรฏฺฐพฺยญฺชนา วา สพฺพวิสฏฺฐสพฺพนิคฺคหิตพฺยญฺชนา วา, ตสฺส ทมิฬกิราฏสวราทิมิลกฺขูนํ ๒- ภาสา วิย พฺยญฺชนปาริปูริยา อภาวโต อพฺยญฺชนา นาม เทสนา โหติ. ภควา ปน:-

เล่มที่ ๑๒ มัชฌิมนิกาย มูลปัณณาสก์๗๙๓

ที่มาและฉบับอื่นของ “๗. จูฬหัตถิปโทปมสูตร”