[๓๒๘] อถสฺส ภควา สาธุการํ ทตฺวา ปฐมชฺฌานํ ปุจฺฉนฺโต ปุน อตฺถิ ปน โวติอาทิมาห. ตตฺถ อุตฺตริมนุสฺสธมฺมาติ มนุสฺสธมฺมโต อุตฺตริ. อลมริยญาณทสฺสนวิเสโสติ อริยภาวกรณสมตฺถโก ญาณทสฺสนวิเสโส. ๑- กิญฺหิ โน สิยา ภนฺเตติ กสฺมา ภนฺเต นาธิคโต ภวิสฺสติ, อธิคโตเยวาติ. ยาวเทวาติ ยาว เอว.

[๓๒๙] เอวํ ปฐมชฺฌานาธิคเม พฺยากเต ทุติยชฺฌานาทีนิ ปุจฺฉนฺโต เอตสฺส ปน โวติอาทิมาห. ตตฺถ สมติกฺกมายาติ สมติกฺกมตฺถาย. ปฏิปสฺสทฺธิยาติ ปฏิปสฺสทฺธตฺถาย. เสสํ สพฺพตฺถ วุตฺตนเยเนว เวทิตพฺพํ. ปจฺฉิมปเญฺห ปน โลกุตฺตรญาณทสฺสนวเสน อธิคตนิโรธสมาปตฺตึ ปุจฺฉนฺโต อลมริยญาณทสฺสน- วิเสโสติ อาห. เถโรปิ ปุจฺฉานุรูเปเนว พฺยากาสิ. ตตฺถ ยสฺมา เวทยิตสุขโต อเวทยิตสุขํ สนฺตตรํ ปณีตตรํ โหติ, ตสฺมา อญฺญํ ผาสุวิหารํ อุตฺตริตรํ วา ปณีตตรํ วา น สมนุปสฺสามาติ อาห.

[๓๓๐] ธมฺมิยา กถายาติ สามคฺคิรสานิสํสปฏิสํยุตฺตาย ธมฺมิยา กถาย. สพฺเพปิ เต จตูสุ สจฺเจสุ ปรินิฏฺฐิตกิจฺจา, เตน เตสํ ปฏิเวธตฺถาย กิญฺจิ กเถตพฺพํ นตฺถิ. สามคฺคิรเสน ๒- ปน อยญฺจ อยญฺจ อานิสํโสติ สามคฺคิรสานิสํสเมว เตสํ ภควา กเถสิ. ภควนฺตํ อนุสํยายิตฺวาติ อนุคนฺตฺวา. เต กิร ภควโต ปตฺตจีวรํ คเหตฺวา โถกํ อคมํสุ, อถ ภควา วิหารปริเวณปริยนฺตํ คตกาเล "อาหรถ เม ปตฺตจีวรํ, ตุเมฺห อิเธว ติฏฺฐถา"ติ ปกฺกามิ. ตโต ปฏินิวตฺติตฺวาติ ตโต ฐิตฏฺฐานโต นิวตฺติตฺวา. กึ นุ โข มยํ อายสฺมโตติ ภควนฺตํ นิสฺสาย

เล่มที่ ๑๒ มัชฌิมนิกาย มูลปัณณาสก์๘๔๐

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑. จูฬโคสิงคสาลสูตร”