[๓๔๒] อายสฺมา มหากสฺสโป ธุตวาโท, ตสฺส เอวํ โหติ "อโห วต สพฺรหฺมจารี ธุตวาทา หุตฺวา ธุตงฺคานุภาเวน ปจฺจยตณฺหํ มิลาเปตฺวา อปเรปิ

[๓๔๓] อายสฺมา มหาโมคฺคลฺลาโน สมาธิปารมิยา มตฺถกํ ปตฺโต, สุขุมํ ปน จิตฺตนฺตรํ ขนฺธนฺตรํ ธาตฺวนฺตรํ อายตนนฺตรํ ฌาโนกฺกนฺติกํ อารมฺมโณกฺกนฺติกํ องฺคววตฺถานํ อารมฺมณววตฺถานํ องฺคสงฺกนฺติ อารมฺมณสงฺกนฺติ เอกโต วฑฺฒนํ อุภโต วฑฺฒนนฺติ อาภิธมฺมิกสฺเสว ๑- ปากฏํ. อนาภิธมฺมิโก หิ ธมฺมํ กเถนฺโต "อยํ สกวาโท อยํ ปรวาโท"ติ น ชานาติ. สกวาทํ ทีเปสฺสามีติ ปรวาทํ ทีเปติ, ปรวาทํ ทีเปสฺสามีติ สกวาทํ ทีเปติ, ธมฺมนฺตรํ วิสํวาเทติ. อาภิธมฺมิโก สกวาทํ สกวาทนิยาเมเนว ปรวาทํ ปรวาทนิยาเมเนว ทีเปติ, ธมฺมนฺตรํ น วิสํวาเทติ, ตสฺมา เถรสฺส เอวํ โหติ "อโห วต สพฺรหฺมจารี อาภิธมฺมิกา หุตฺวา สุขุเมสุ ฐาเนสุ ญาณํ โอตาเรตฺวา วิปสฺสนํ วฑฺเฒตฺวา โลกุตฺตรธมฺมํ สจฺฉิกเรยฺยุนฺ"ติ. ตสฺมา เอวํ พฺยากาสิ.

[๓๔๔] อายสฺมา สาริปุตฺโต ปญฺญาปารมิยา มตฺถกํ ปตฺโต, ปญฺญวาเยว จ จิตฺตํ อตฺตโน วเส วตฺเตตุํ สกฺโกติ, น ทุปฺปญฺโญ. ทุปฺปญฺโญ หิ อุปฺปนฺนสฺส จิตฺตสฺส วเส วตฺเตตฺวา อิโต จิโต จ วิปฺผนฺทิตฺวาปิ กติปาเหเนว คิหิภาวํ ปตฺวา อนยพฺยสนํ ปาปุณาติ, ตสฺมา เถรสฺส เอวํ โหติ "อโห วต สพฺรหฺมจารี อจิตฺตวสิกา หุตฺวา จิตฺตํ อตฺตโน วเส วตฺเตตฺวา ๒- สพฺพานสฺส ๓- วิเสวิตวิสูกายิตวิปฺผนฺทิตานิ ตจฺเฉตฺวา ๓- อีสกํปิ พหิ นิกฺขมิตุํ อเทนฺตา วิปสฺสนํ วฑฺเฒตฺวา โลกุตฺตรธมฺมํ สจฺฉิกเรยฺยุนฺ"ติ. ตสฺมา เอวํ พฺยากาสิ.

เล่มที่ ๑๒ มัชฌิมนิกาย มูลปัณณาสก์๘๕๖

ที่มาและฉบับอื่นของ “๒. มหาโคสิงคสาลสูตร”