[๓๗๗] อิทานิ อตฺตโน ทุกฺกรการิกํ ทสฺเสนฺโต ตสฺส มยฺหนฺติอาทิมาห. กึ ปน ภควา ทุกฺกรํ อกตฺวา พุทฺโธ ภวิตุํ น สมตฺโถติ. กตฺวาปิ อกตฺวาปิ สมตฺโถว. อถ กสฺมา อกาสีติ? สเทวกสฺส โลกสฺส อตฺตโน ปรกฺกมํ ทสฺเสสฺสามิ. โส จ มํ วิริยนิมฺมถนคุโณ หาเสสฺสตีติ. ปาสาเท นิสินฺโนเยว หิ ปเวณิอาคตํ

อปิจ ปจฺฉิมํ ชนตํ อนุกมฺปนฺโตปิ ๑- อกาสิเยว, ปจฺฉิมา หิ ชนตา สมฺมาสมฺพุทฺโธ กปฺปสตสหสฺสาธิกานิ จตฺตาริ อสงฺเขยฺยานิ ปารมิโย ปูเรตฺวาปิ ปธานํ ปทหิตฺวาว สพฺพญฺญุตญาณํ ปตฺโต, กิมงฺคํ ปน มยนฺติ ปธานวิริยํ กตฺตพฺพํ มญฺญิสฺสติ, เอวํ สนฺเต ขิปฺปเมว ชาติชรามรณสฺส อนฺตํ กริสฺสตีติ ปจฺฉิมํ ชนตํ อนุกมฺปนฺโต ๑- อกาสิเยว.

ทนฺเตภิทนฺตมาธายาติ เหฏฺฐาทนฺเต อุปริทนฺตํ ฐเปตฺวา. เจตสา จิตฺตนฺติ กุสลจิตฺเตน อกุสลจิตฺตํ. อภินิคฺคเณฺหยฺยนฺติ นิคฺคเณฺหยฺยํ. อภินิปฺปีเฬยฺยนฺติ นิปฺปีเฬยฺยํ. อภิสนฺตาเปยฺยนฺติ ตาเปตฺวา วิริยนิมฺมถนํ กเรยฺยํ. สารทฺโธติ สทรโถ. ปธานาภิตุนฺนสฺสาติ ปธาเนน อภิตุนฺนสฺส, วิทฺธสฺส สโตติ อตฺโถ.

เล่มที่ ๑๒ มัชฌิมนิกาย มูลปัณณาสก์๘๙๗

ที่มาและฉบับอื่นของ “๖. มหาสัจจกสูตร”