[๔๒๒] มตฺตญฺญูติ ปริเยสนปฏิคฺคหณปริโภเคสุ มตฺตญฺญู ยุตฺตญฺญู ปมาณญฺญู.

[๔๒๓] ชาคริยมนุยุตฺตาติ รตฺตินฺทิวํ ฉ โกฏฺฐาเส กตฺวา เอกสฺมึ โกฏฺฐาเส นิทฺทาย โอกาสํ กตฺวา ปญฺจ โกฏฺฐาเส ชาคริยมฺหิ ยุตฺตปฺปยุตฺตา. สีหเสยฺยนฺติ เอตฺถ กามโภคิเสยฺยา เปตเสยฺยา สีหเสยฺยา ตถาคตเสยฺยาติ จตสฺโส เสยฺยา. ตตฺถ "เยภุยฺเยน ภิกฺขเว กามโภคี สตฺตา วาเมน ปสฺเสน เสนฺตี"ติ ๒- อยํ กามโภคิเสยฺยา, เตสุ หิ ทกฺขิเณน ปสฺเสน เสยฺยา นาม นตฺถิ.

"เยภุยฺเยน ภิกฺขเว เปตา อุตฺตานา เสนฺตี"ติ ๒- อยํ เปตเสยฺยา. เปตา หิ อปฺปมํสโลหิตตฺตา อฏฺฐิสงฺฆาฏชฏิตา ๓- เอเกน ปสฺเสน สยิตุํ น สกฺโกนฺติ, อุตฺตานาว เสนฺติ.

"เยภุยฺเยน ภิกฺขเว สีโห มิคราชา นงฺคุฏฺฐํ อนฺตรสตฺถิมฺหิ ปกฺขิปิตฺวา ทกฺขิเณน ปสฺเสน สยตี"ติ ๒- อยํ สีหเสยฺยา, เตชุสฺสทตฺตา หิ สีโห มิคราชา เทฺว ปุริมปาเท เอกสฺมึ ฐาเน ปจฺฉิมปาเท เอกสฺมึ ฐเปตฺวา นงฺคุฏฺฐํ อนฺตรสตฺถิมฺหิ ปกฺขิปิตฺวา ปุริมปาทปจฺฉิมปาทนงฺคุฏฺฐานํ ฐิโตกาสํ สลฺลกฺเขตฺวา ทฺวินฺนํ ปุริมปาทานํ มตฺถเก สีสํ ฐเปตฺวา สยติ, ทิวสมฺปิ สยิตฺวา ปพุชฺฌมาโน น อุตฺราสนฺโต ปพุชฺฌติ, สีสํ ปน อุกฺขิปิตฺวา ปุริมปาทานํ ฐิโตกาสํ สลฺลกฺเขติ, สเจ กิญฺจิ ฐานํ วิชหิตฺวา ฐิตํ โหติ. "นยิทํ ตุยฺหํ ชาติยา, น สูรภาวสฺส จ อนุรูปนฺ"ติ อนตฺตมโน หุตฺวา ตตฺเถว สยติ, น โคจราย ปกฺกมติ. อวิชหิตฺวา ฐิเต ปน "ตุยฺหํ ชาติยา สูรภาวสฺส จ อนุรูปมิทนฺ"ติ หฏฺฐตุฏฺโฐ

เล่มที่ ๑๒ มัชฌิมนิกาย มูลปัณณาสก์๙๒๙

ที่มาและฉบับอื่นของ “๙. มหาอัสสปุรสูตร”