ยถา ปน นกฺขตฺตทิวเส พนฺธนาคาเร พนฺโธ ปุริโส นกฺขตฺตสฺส เนว อาทึ, น มชฺฌํ, น ปริโยสานํ ปสฺสติ, โส ทุติยทิวเส มุตฺโต "อโห หิยฺโย นกฺขตฺตํ มนาปํ, อโห นจฺจํ, อโห คีตนฺ"ติอาทีนิ สุตฺวาปิ ปฏิวจนํ น เทติ. กึการณา? นกฺขตฺตสฺส อนนุภูตตฺตา. เอวเมว ถีนมิทฺธาภิภูโต ภิกฺขุ วิจิตฺตนเยปิ ธมฺมสฺสวเน วตฺตมาเน เนว ตสฺส อาทึ, น มชฺฌํ, น ปริโยสานํ ชานาติ.

@๓ ฉ.ม. ปฏิพาหิตุํ, ม. ปฏิหริตุํ โส อุปฏฺฐิเต ๑- ธมฺมสฺสวเน "อโห ธมฺมสฺสวนํ, อโห การณํ, อโห อุปมา"ติ ธมฺมสฺสวนสฺส วณฺณํ ภณมานานํ สุตฺวาปิ ปฏิวจนํ น เทติ. กึการณา? ถีนมิทฺธวเสน ธมฺมกถาย อนนุภูตตฺตาติ, เอวํ พนฺธนาคารํ วิย ถีนมิทฺธํ ทฏฺฐพฺพํ.

ยถา ปน นกฺขตฺตํ กีฬนฺโตปิ ทาโส "อิทํ นาม อจฺจายิกํ กรณียํ อตฺถิ, สีฆํ ตตฺถ คจฺฉ, โน เจ คจฺฉสิ, หตฺถปาทํ วา เต ฉินฺทามิ กณฺณนาสํ วา"ติ วุตฺโต สีฆํ คจฺฉติเยว, นกฺจตฺตสฺส อาทิมชฺฌปริโยสานํ อนุภวิตุํ น ลภติ. กสฺมา? ปราธีนตาย. เอวเมว วินเย อปกตญฺญุนา วิเวกตฺถาย อรญฺญํ ปวิฏฺเฐนาปิ กิสฺมิญฺจิเทว อนฺตมโส กปฺปิยมํเสปิ อกปฺปิยมํสสญฺญาย อุปฺปนฺนาย วิเวกํ ปหาย สีลปริโสธนตฺถํ ๒- วินยธรสฺส สนฺติเก คนฺตพฺพํ โหติ, วิเวกสุขํ อนุภวิตุํ น ลภติ. กสฺมา? อุทฺธจฺจกุกฺกุจฺจาภิภูตตายาติ, เอวํ ทาสพฺยํ วิย อุทฺธจฺจกุกฺกุจฺจํ ทฏฺฐพฺพํ.