@๒ ฉ.ม. ปฏิชคฺคิยมานํ ๓ ฉ.ม. ทสฺสามีติ ๔ ฉ.ม. คามํ ๕ ฉ.ม. มาลาคุณ....

@๖ ม. อาลปนมตฺตํ อนฺตมโส ติตฺติรวฏฺฏกสปฺปิปิณฺฑวนนีตปิณฺฑาทิมตฺตกสฺสปิ ลญฺจสฺส ๑- เหตูติ อตฺโถ. สมฺปชานมุสา ภาสิตา โหตีติ ชานนฺโตเยว มุสาวาทํ กตฺตา โหติ.

อิเมสํ เภทายาติ เยสํ อิโตติ วุตฺตานํ สนฺติเก สุตํ โหติ, เตสํ เภทาย. อมูสํ เภทายาติ เยสํ อมุตฺราติ วุตฺตานํ สนฺติเก สุตํ โหติ, เตสํ เภทาย. อิติ สมคฺคานํ วา เภตฺตาติ ๒- เอวํ สมคฺคานํ วา ทฺวินฺนํ สหายกานํ เภทกโร. ๓- ภินฺนานํ วา อนุปฺปทาตาติ สุฏฺฐุ กตํ ตยา, ตํ ปชหนฺเตน กติปาเหเนว เต มหนฺตํ อนตฺถํ กเรยฺยาติ เอวํ ภินฺนานํ ปุน อสนฺธานาย ๔- อนุปฺปทาตา อุปตฺถมฺเภตา การณํ ทสฺเสตาติ อตฺโถ. วคฺโค อาราโม อภิรติฏฺฐานมสฺสาติ วคฺคาราโม. วคฺครโตติ วคฺเคสุ รโต. วคฺเค ทิสฺวา วา สุตฺวา วา นนฺทตีติ วคฺคนนฺที. วคฺคกรณึ วาจนฺติ ยา วาจา สมคฺเคปิ สตฺเต วคฺเค กโรติ ภินฺทติ, ตํ กลหการณวาจํ ภาสิตา โหติ.

เล่มที่ ๑๒ มัชฌิมนิกาย มูลปัณณาสก์๙๔๗

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑. สาเลยยกสูตร”