วิตณฺฑวาที ปน "เอกจิตฺตกฺขณิโก นาม มคฺโค นตฺถิ, `เอวํ ภาเวยฺย สตฺต วสฺสานี'ติ หิ วจนโต สตฺต วสฺสานิ ๔- มคฺคภาวนา โหติ, กิเลสา ปน ลหุํ ฉิชฺชนฺตา สตฺตหิ ญาเณหิ ฉิชฺชนฺตี"ติ วทติ. โส "สุตฺตํ อาหรา"ติ วตฺตพฺโพ. อทฺธา อญฺญํ อปสฺสนฺโต "ยา เตสํเยว ธมฺมานํ อาเสวนา ภาวนา พหุลีกมฺมนฺ"ติ อิทเมว สุตฺตํ อาหริตฺวา "อญฺเญน จิตฺเตน อาเสวติ, อญฺเญน ภาเวติ, อญฺเญน พหุลีกโรตี"ติ วกฺขติ. ตโต วตฺตพฺโพ "กึ ปนีทํ สุตฺตํ เนยฺยตฺถํ นีตตฺถนฺ"ติ. ตโต วกฺขติ "นีตตฺถํ, ยถาสุตฺตํ ตเถว อตฺโถ"ติ. ตสฺส อิทํ อุตฺตรํ. เอวํ สนฺเต เอกํ จิตฺตํ อาเสวมานํ อุปฺปนฺนํ, อปรํปิ อาเสวมานํ, อปรํปิ อาเสวมานนฺติ เอวํ ทิวสํปิ อาเสวนาว ภวิสฺสติ, กุโต ภาวนา, กุโต พหุลีกมฺมํ. เอกํ วา ภาวยมานํ อุปฺปนฺนํปิ อปรํปิ ภาวยมานํ อปรํปิ ภาวยมานนฺติ เอวํ ทิวสํ ๕- ภาวนาว ภวิสฺสติ, กุโต อาเสวนา กุโต พหุลีกมฺมํ. เอกํ วา พหุลีกโรนฺตํ อุปฺปนฺนํ, อปรํปิ พหุลีกโรนฺตํ, อปรํปิ พหุลีกโรนฺตนฺติ เอวํ ทิวสํ พหุลีกมฺมเมว ภวิสฺสติ กุโต อาเสวนา, กุโต ภาวนาติ.

@๔ ฉ.ม. สตฺตปิ วสฺสานิ ๕ ฉ.ม. ทิวสมฺปิ. เอวมุปริปิ

อถวา เอวํ วเทยฺย "เอเกน จิตฺเตน อาเสวติ, ทฺวีหิ ภาเวติ, ตีหิ พหุลีกโรติ. ทฺวีหิ วา อาเสวติ, ตีหิ ภาเวติ, เอเกน พหุลีกโรติ. ตีหิ วา อาเสวติ, เอเกน ภาเวติ, ทฺวีหิ พหุลีกโรตี"ติ. โส วตฺตพฺโพ "มาสุตฺตํ เม ลทฺธนฺติ ยํ วา ตํ วา อวจ, ปญฺหํ วิสฺสชฺเชนฺเตน นาม อาจริยสฺส สนฺติเก วสิตฺวา พุทฺธวจนํ อุคฺคณฺหิตฺวา อตฺถรสํ วิทิตฺวา วตฺตพฺพํ โหติ. เอกจิตฺตกฺขณิกาว อยํ อาเสวนา, เอกจิตฺตกฺขณิกา ภาวนา, เอกจิตฺตกฺขณิกํ พหุลีกมฺมํ. ขยคามิโลกุตฺตรมคฺโค พหุจิตฺตกฺขณิโก นาม นตฺถิ, `เอกจิตฺตกฺขณิโกเยวา'ติ สญฺญาเปตพฺโพ. สเจ สญฺชานาติ, สญฺชานาตุ, โน เจ สญฺชานาติ, คจฺฉ ปาโตว วิหารํ ปวิสิตฺวา ยาคุํ ปิวาหี"ติ อุยฺโยเชตพฺโพ.

เล่มที่ ๑๒ มัชฌิมนิกาย มูลปัณณาสก์๙๘๖

ที่มาและฉบับอื่นของ “๔. จูฬเวทัลลสูตร”