@5 Sī. paratare, Ma. parapare Kataṃ, taṃ tattha kālātikkame paññāyati, pākaṭaṃ hoti. So aññataraṃ paccantagāmaṃ vā samuddatīraṃ vā gantvā paṇṇasālaṃ kāretvā āraññako viya hutvā viharati. Manussā sambhāvanaṃ uppādetvā tassa paṇīte paccaye denti. Janapadavāsino bhikkhū tassa parihāraṃ disvā "atidappito vatāyaṃ āyasmā, ko nu kho eso"ti pariggaṇhantā "asukaṭṭhāne asukaṃ nāma micchājīvaṃ katvā pakkantabhikakhū"ti ñatvā na sakkā iminā saddhiṃ uposatho vā pavāraṇā vā kātunti sannipatitvā dhammena samena ukkhepanīyādīsu aññataraṃ kammaṃ karonti. Evarūpāya paṭicchannapaṭipattiyā atthibhāvaṃ vā natthibhāvaṃ vā vīmaṃsāpetuṃ evamāha.

Evaṃ jānātīti dīgharattaṃ samāpanno, na ittarasamāpannoti jānāti. Anacchariyaṃ cetaṃ. Yaṃ tathāgatassa etarahi sabbaññutaṃ pattassa dīgharattaṃ ājīvaṭṭhamakasīlaṃ parisuddhaṃ bhaveyya. Tassa bodhisattakālepi evaṃ ahosi.

Atīte kira gandhārarājā ca vedeharājā ca dvepi sahāyakā hutvā kāmesu ādīnavaṃ disvā rajjāni puttānaṃ niyyātetvā isipabbajjaṃ pabbajitvā ekasmiṃ araññagāmake piṇḍāya caranti, paccanto ca nāma dullabhaloṇo hoti, tato aloṇaṃ yāguṃ labhitvā ekissāya sālāya nisīditvā pivanti, antarantare manussā loṇacuṇṇaṃ āharitvā denti, ekadivasaṃ eko vedehisissa paṇṇe pakkhipitvā loṇacuṇṇaṃ adāsi, vedeho isi gahetvā upaḍḍhaṃ gandhārisissa santike ṭhapetvā upaḍḍhaṃ attano santike ṭhapesi, tato thokaṃ paribhuttāvasesaṃ disvā "mā idaṃ nassī"ti paṇṇena veṭhetvā tiṇagahane ṭhapesi, puna ekasmiṃ divase yāgupānakāle satiṃ katvā olokento taṃ disvā gandhārisiṃ upasaṅkamitvā "ito thokaṃ gaṇhatha ācariyā"ti āha. Kuto te laddhaṃ vedehisīti. Tasmiṃ divase paribhuttāvasesaṃ mā nassī"ti mayā ṭhapitanti. Gandhārisi gahetuṃ na icchati, aloṇakaṃyeva yāguṃ pivitvā vedehaṃ isiṃ avoca:-