@3 khu. mahā. 29/973/618/ sāriputtasuttaniddesa (sayā) Pahāya lokuttaranayo eva gahetabbo. Tattha satisambojjhaṅganti ādinā nayena vuttānaṃ sattannaṃ ādipadānaṃyeva tāva:-

atthato lakkhaṇādīhi kamato ca vinicchayo

anūnādhikato ceva viññātabbo vibhāvinā.

Tattha satisambojjhaṅge tāva saraṇaṭṭhena sati. Sā panesā upaṭṭhānalakkhaṇā apilāpanalakkhaṇā vā. Vuttampi hetaṃ "yathā mahārāja rañño bhaṇḍāgāriko rañño sāpateyyaṃ apilāpeti, ettakaṃ mahārāja hiraññaṃ, ettakaṃ suvaṇṇaṃ, ettakaṃ sāpateyyanti, evameva kho mahārāja sati uppajjamānā kusalākusalasāvajjānā- vajjahīnapaṇītakaṇhasukkasappaṭibhāge dhamme apilāpeti. Ime cattāro satipaṭṭhānā"ti vitthāro. Apilāpanarasā. Kiccavaseneva hissa etaṃ lakkhaṇaṃ therena vuttaṃ. Asammosarasā vā. Gocarābhimukhabhāvapaccupaṭṭhānā. Sati eva sambojjhaṅgo satisambojjhaṅgo, tattha bodhiyā bodhissa vā aṅgoti bojjhaṅgo.

เล่มที่ ๑๒ มัชฌิมนิกาย มูลปัณณาสก์๑๖๑

ที่มาและฉบับอื่นของ “๒. สัพพาสวสังวรสูตร”