Idāni yesantu etadahosi, bhavissati vā anāgatamaddhānaṃ "kinnu kho bhagavā sāvakānaṃ alābhatthiko evamāhā"ti tesaṃ atipaṇītalābhatthiko ahaṃ evaṃ vadāmīti dassetuṃ āha atthi me tumhesu .pe. No āmisadāyādāti.

Tassāyamattho, atthi me tumhesu anukampā anuddayā hitesitā, kena nu kho kāraṇena kena upāyena sāvakā dhammadāyādā assu dhammakoṭṭhasāmino, no āmisadāyāti. Ayampana adhippāyo, passati kira bhagavā āmisagarukānaṃ āmise upakkhalitānaṃ atītakāle tāva kapilassa bhikkhuno "saṅghāṭipi ādittā hotī"ti ādinā nayena āgatapāpabhikkhubhikkhunīsikkhamānādīnañca anekasatādīnaṃ apāyaparipūrakattaṃ attano sāsane pabbajitānañca devadattādīnaṃ. Dhammagarukānaṃ pana sāriputtamoggallānamahākassapādīnaṃ abhiññāpaṭisambhidādiguṇapaṭilābhaṃ. Tasmā tesaṃ apāyaparimuttiṃ sabbaguṇasampattiñca icchanto āha "atthi me tumhesu anukampā

@2 cha.Ma., i. anekasatānaṃ Kinti me sāvakā dhammadāyādā bhaveyyuṃ, no āmisadāyādā"ti. Paccayagaruko ca catuparisantare kūṭakahāpaṇo viya nibbutaṅgāro viya ca nittejo nippabho hoti. Tato nivattitacitto dhammagaruko tejavā sīhova abhibhuyyacārī, tasmāpi evamāha "atthi me .pe. No āmisadāyādā"ti.

เล่มที่ ๑๒ มัชฌิมนิกาย มูลปัณณาสก์๑๗๔

ที่มาและฉบับอื่นของ “๓. ธรรมทายาทสูตร”